Tag Archives: yeni bebek

Büşra’nın Pozitif Doğum Hikayesi

Standard

img-20160902-wa0012

Merhaba bende POZİTİF doğum hikayemi şuanda hamile olup normal doğumdan korkan bayanlar için paylaşmak istedim.. Pozitif kelimesini büyük harflerle yazdım çünkü Allah’ıma çok şükür ki harika bir doğum süreci geçirdim. Hikayem normal doğumdan korkan herkese umut olsun destek olsun inşallah…
Hamileliğimin başından beri herkes artık sezaryenle doğum yapıyor kesin bende sezaryen olurum diye düşünüyordum ama bir yanımda “Büşra sen normal doğuracaksın galiba” diyordu. Her doktor kontrolüne gidişimde içimdeki ses hep bunu söylüyordu günler aylar böylelikle geçti. Allah’ıma şükür her şey normal ilerliyordu tabi bu süreçte bebeğinizde önemli, benim bebeğimde kendini normal doğuma hazırlıyormuş meğer biz farkında olmadan 26.haftadan beri başı aşağıdaydı bebeğimin sadece kanala inmiyordu bu süreçte ben 32. Haftama artık girmiştim ve 32.haftamda beri günde 5 tane hurma yemeye, çömelme hareketleri yapmaya başlamıştım. (Hurmanın açılma yaptığını öğrenmiştim) Gerçekten çokta işe yaradığını düşünüyorum bu süreçte önemli olan inanmak haftalar bu şekilde geçti 37.haftaya gelmiştik bu haftadan sonra baktım ki her şey hala normal ilerliyor pozitif doğum hikayeleri araştırmaya başladım ve pozitif doğum hikayelerini okuya okuya öyle bir gaza gelmiştim ki her doktor kontrolümde “ben ne zaman doğuracağım” diye sorar olmuştum. Kötü anlatılan hikayelere hiç kulak asmadım doktorum benim o hallerimi hiç unutmaz her gittiğimde de söyler “senin kadar doğurmaya meraklısını görmedim” diye 😇

Gelelim Miraç’ın gelmesine yakın anlarda yaşadıklarıma 38.haftada kontrole gitmiştim açılmam 2 cmdi ama bebek kanala girmemişti ve doktorum herhangi bir sorun olmadığı için yeterli sancım da olmadığından beni eve gönderdi aradan bir hafta kadar geçti bu arada çömelme hareketleri yapmaya hurma yemeye devam ettim hiç bırakmadım her şey hala çok normaldi ve 1 hafta daha geçmişti 39+2 de öğlen 11 de uyandığımda kanamam olduğunu fark ettim fakat sanci yoktu evde kimsede yoktu  bu sebepten beklemeyi tercih ettim çünkü kanama olduğunda doğumun hemen başlamadığını okumuştum hatta yattım uyudum 😊 kalktığımda saat öğlen 13:00’tü lavaboya gittiğimde doğumun öncüsü olan nişan gelmişti ama bende hala sancı yoktu. Belki tehlikeli olabilir artık evde beklemek düşüncesiyle hastaneye gittim ve doktorum yatış yapmamız gerektiğini kanamanın arttığını en fazla 24 saat içinde doğumun gerçekleşebileceğini fakat sancım olmadığı için suni sancı vereceğini söyledi dünyam başıma yıkıldı nasıl yani Suni sancımı??

Aylarca suni sancı alanların korkunç hikayelerini okumuştum ağrıdan duramıyor bağırıyor çağırıyor hatta bir daha asla suni sanci almam diye isyan ettiklerini yazıyorlardı, her yerde sayfa sayfa. Ah o facebookta ki hamilelere özel kapalı gruplar yok mu bayanlar bayanları nasılda korkutuyorlarmış doğum yapınca anladım, ve bu duruma çok üzüldüm kesinlikle birbirimize destek olmamız gerektiğinin taraftarıyım. Neyse ben tabi ki korkudan hüngür hüngür ağladım doktorun yanından çıkarken suni sancıyla nasıl doğuracağım diye ağlaya ağlaya doğumhaneye girdim bir ben bir hemşireler birde ebe vardık ilk başta yapılan küçük işlemler için ailemi içeri almadılar ebe suni sancı serumunu taktığında abla mahvoldum ben dedim oda bana neden bu kadar korkuyorsun sana seni ağrıdan patlatacak kadar suni sancı vermiyoruz ki her şey yavaş yavaş olacak dedi öylede oldu ve ben tam 14 saat suni sancı çektim ama doz yavaş yavaş arttırıldığından o öcü gözüyle baktığım suni sancı olayının aslında normal bir sancıya eş değer olduğunu anladım ve çok rahatladım. Güle oynaya 14 saat geçirdik, doktorum şaşkındı çünkü bir paket suni sancı serumu bitmişti fakat ben hala gülüyordum sanırım ağrı eşiğim de biraz yüksekmiş doktorum öyle söyledi bu arada bebek hala kanala inmemişti ve biz 3 buçuk saat bebek kanala girsin diye plates topu üzerinde zıpladık ailecek 😁sonunda bebek artık aşağıya inmişti çabalarım sonuç bulmuştu açılma düzenli olarak artıyordu tek eksik ağrıların hafif olmasıydı ve bu yüzden suyumu patlatmaya karar verdiler asil buyuk sancılarım o zaman başladı her sancı geldiğinde yere çömeliyor  “rabbi yesir” duasını okuyordum ve öyle bir dayanma gücü gelmişti ki bana sonra beni o anda çektikleri videoları izliyorum da hep başaracağım demişim öylede oldu bu arada saatte yada 2 saatte bir çatı muayenesi yapılıyordu ve abartıldığı gibi asla acımadı. Çatı muayenesinde ortalığı ayağa kaldıran insanlar olduğunu okumuştum kişiye göre değişiyor olabilir ama benim görüşüm kendinizi kasmadığınız sürece asla bir sıkıntı olmuyor.

Neyse devam edelim… Artık gerçekten sancı çekme zamanı gelmişti ve ben buyuk sancıları suyum patlatıldıktan ve bir kaç tane iğne vurulduktan sonra son 2 saat çektim (doktor kontrolünde suyunuz patlatıldığında da asla ama asla acı olmuyor hissedilmiyor bile sadece patlatma kelimesi biraz kaba ve itici ama öyle bombastik bir durum yok ) Bu süreçten sonra kontrollü oldum ve asla diğer odadakiler gibi bağırıp çağırmadım bu çocuğu istemem bir daha suni sancı yemem diye isyanda etmedim 😁 hemşire gelip doğuruyorsun artık hadi kalk gidiyoruz dediğinde sabaha karşı 03:50 idi şaşkınlıkla nasıl yani dememe ailemle vedalaşmama bile vakit kalmadan doğumhaneye girdim çatı muayenesinden korktuğu için bebeği artık doğacak seviyeye gelen bir bayan yüzünden doğumhanede o sancılarla bekletildim ve onun doğum yapmasını beklemek zorunda kaldım çünkü gece nöbetçi doktor 1 taneydi buna rağmen doğumhanede uyuya kalmışım uyandığımda diğer bayan doğum yapmış sıra bana gelmişti Allah öyle bir yardım etmişti ki deli gibi sancıların arasında nasıl uyudum ben bile bilmiyorum ve artık mutlu son 04:35’te oğlumu kucağıma aldım. hemşirenin üstüne işediği ana şahit oldum o anda bütün ağrı sızı her şey bitti gitti korkularım endişem heyecanım mutluluğum hepsi bir arada nasıl yaşanabilir ki diyorsanız doğal doğum yapmalısınız  bu arada doğumda dikiş olayında da çok korkutanlar olmuştu doğum yaparken korkutanlar yüzünden dikişten başka bir şey düşünemedim ve çok üzüldüm o şekilde etkilendiğim için sonuç 4 dikişim oldu ve asla acı hissetmedim. Bağırma yine yok her şey çok normal ve uyuşturucu iğne yapıyorlar kesinlikle duymuyorsunuz bence diş çektirmek normal doğumdaki dikişlerden daha acı verici 😀 ve şuan oğlumla 44 günlük olduk bile 👶 Sonuç olarak demem o ki normal doğumda Allah her şeyi sıralı veriyor ve asla Dayanamayacağınız acıları size yaşatmıyor kimse korkmasın dikişten, sancıdan, ağrıdan, doğumhaneden.

Herkese normal doğumu tavsiye ediyorum doğum yaptıktan sonra pijamanızı kendiniz giyip saçınızı aynada düzeltip ailenizin karşısına gülerek ve yeniden doğmuş gibi çıkmayı istemez misiniz? istersiniz ben işte tam olarak böyle bir doğum yaşadım umarım korkuları olan bir bayan bu yazımı okur ve normal doğuma karar verir sevgiler..

Sabırla okuduysanız teşekkürler :*

Büşra Polat

Reklamlar

Öniz’in Gebelik Günlüğü 30.Hafta

Standard

EN BÜYÜK MUCİZE (30.HAFTA)

10629876_10152555757557745_1061208834024287289_n

Aslında bunu ayrı bir bölüm olarak yazacaktım ama ne yazık ki insanlar nedeniyle vazgeçtim.Öle kendi kararlarımdan başkaları için vazgeçmem ancak ortada ince bir çizgi varsa zorlamam herkes kendi ayıbıyla oturmasını bilmeli.Bu benim sayfam ve yazılarım hissettiğimi yaşadığımı kimseden izin almadan paylaşırım kim ne düşünürse düşünsün.İçim rahat vicdanımda.O yüzden baştan söyleyeyim bol acıtasyonlu benim hikayem kızımla başlayan umarım ki oğlumla yeniden şekillenecek bir olay.

Sizin için mucize nedir diye sorsam eminim ki binlerce cevabınız olur bana.Aşkınız,paranız,işiniz,eşiniz,okulunuz….Bu liste uzar gider ama benim ve birçok kadının en büyük mucizesi bebeğidir ve onun temel besin kaynağı anne sütü  Anne sütü benim hayatımda dönüm noktası en gizli yaralarım ve sevinçlerimdir.

İlkimnaz’a hamileyken hiç düşündüğüm bir konu değildi sütümün olup olmayacağı. Olacaktı tabii ki anneydim aksi olur muydu? Ne olur ne olmaz diye almıştım yinede biberon malum sezaryen hemen süt gelmeye bilir diye.Kızım dünyaya geldi ilk sütünü emdi şükürler olsun.Sonrasında üç gün emzirdim ama vardı bir sıkıntı bebeğim uyumuyordu ağlıyordu bir sorun yoktu.Doktora götürdük yetmiyor dedi sütün bana mama lazım.Gece 3’te uyandırdım eşimi gitti bulduğu açık eczaneden bulduğu ilk mamayı aldı yaptı yedirdik ve mışıl mışıl uyuyan bir bebek.Mutluydum kızım doymuştu.Gündüz emziriyor arada aralarda da takviye mama vermeye başlamıştım .İşte o zaman bir şeyler değişmeye başladı.

Ne yazık ki öyle kırk gün loğusa pijamalarımla yatmadım.Ev dağılmış,bunun yeri burası değil,yemek yok derdiyle kalktım 4.gün yataktan.Zaten normalde de kendim için kahvaltı yemek hazırlayan bir insan olmadığım için gün içinde koşturma arasında iki lokma yerdim.O zaman başladı bir şeyler değişmeye. Daha çok başladım mama vermeye.Biberonu cuk cuk içerken memeyi kırk nazla sokar oldum azgına yorgunluk,beslenmeme,stres bir gün baktım ki süt gitmiş.

Anlamadım önce söyleyemediğime kimseye.Nasıl giderdi,neden,şimdi ne olacak sorularıyla beynim zonkladı kaç gün.Bir kaç gün sonra eşimle paylaştım ağlayarak. Her zamanki gibi destek oldu. Askerliğin verdiğiyle sonuca bakalım şimdi ne yapmalıyız dedi.Doktora gittiğimizde kilomuz iyiydi.Mama yiyorduk.Ama kızım daha küçüktü anne sütüne ihtiyacı vardı en az altı ay.Başladım bu sefer araştırmaya ne yapabilir ne içirebilirdim. İnternet’teki uzun araştırmalarım sonucu keçi sütünü buldum.O sırada bir tweet e denk geldim.Bir bayan anne sütü olduğunu verebileceğini Hatay’da olduğunu yazmıştı.O anki eşime süt buldum çığlığımı hiç unutmayız.Hemen cevap yazdık. Tabii ki neydi, bu anne sütü yani süt annelik hiçbir fikrimiz yoktu.Bu konuda bizi tanıştıran aracılık eden bayan sağ olsun her şeyi anlattı gerekli soruları karşılıklı olarak birbirimize iletti. Sonunda buluşmak için sözleştik.Ama İlkimnaz anne sütü içtiği için sütü kabul etmeye bilirdi. Aç götürdük ve bir biberon sıcak anne sütünü içti.Ve süt annemiz ağladı o an .İşte hayatımın dönüm noktası mucizemdi. Süt.Süt annemiz sağdıkça aldık sütleri poşet poşet maddi hiçbir çıkar olmadan verdi.Sadece sütünü değil sevgisinde verdi kızıma aile olduk kocaman.hakkını ödeyemem hiçbir zaman.

Ama işin benim tarafımdan başka durumlarda vardı bunu sadece yaşayan bilir. Allah’tan kimseye yaşatmasın.Vicdan azabım  vardı. Benim olması gereken bir şeyi başkasından alıyordum.O süt poşetlerini dolaba koyarken ağlayıp gülmek nedir siz biliyor musunuz? Yada sütler azaldıkça eliniz telefona gidip nasıl yazsam süt alabilir miyim diye düşünmek nedir?İnsanların aaaa emziremiyor musun? Bide başkasından mı süt alıyorsun diye başlayan kıran yaralayan cümleleri nasıl acıtıyor.En çokta emzirme önlüklerine özendim hep dışarıda özgürce emziren anneleri gördükçe akardı gözyaşlarım hep. Süt denince boğazım düğüm düğüm olur hep benim hala.

Yanlışlarım oldu mamaya başladım,emzirmeye önem vermedim,kendime ve beslenmeme dikkat etmedim…bu listem uzar gider.Ama sonunda kendimi affettim.

Ve Allah bana ikinci bir şans verdi oğlumla al dedi düzelt yanlışlarını emzir lohusalığını yaşa yaptığın hataları yapma.

Süt annelik nedir,bir süt nasıl  bağlar insanları onu öğrendik.

Haftaya çarşıya çıkacağım doktorum her şeye hazırlıklı olun dedi.Bir emzirme önlüğü alacağım önce hayalimi düşününce oğlumu emzirdiğimi özgürce.

Bu haftada bence en önemli konuyla geçti.Haftaya oğlumun yatağı beşiği ve alışverişi olacak.

Ve en önemlilerden biri kardeşle tanıştırma İlkimnaz’ı hastanede mi evde mi nasıl en uygun yer ve zaman bekleyin.

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 17. Hafta

Standard

BİR TATİL, BİR EV BİR DE CİNSİYET MUAMMASI (17.HAFTA)

1610941_932998100086443_639154152831620528_n

Uzanmışım şezlonga şemsiyenin altındayım önümde kızım ve eşim kumdan kaleler yapıyorlar. Denizden esen hafif esinti kulağımda en sevdiğim müzik. Sıcak basınca hafif serin denize dalıp cafeye gidip meyve suyumu yudumluyorum. Sonra kızım ve eşim denize giriyorlar. Kızımın kahkahaları geliyor kulağıma, yüzümde kocaman bir tebessüm beliriyor. İşte ana hatlarıyla böyle bir tatildi bizimkisi. Havalar çok sıcak olmadığı için çok bunalmadım. Deniz hafif serindi. Kumsal tıklım tıklım değildi. Güzeldi tatilimiz yanmadım eski günlerime göre kavrulmadım sıcakta, bronz değil tenim alkollü içeceğim serinletmedi beni ama yinede bir hamile için geçirilebilecek iyi bir tatildi.

10440979_933926113326975_4961632616315838387_n

Sevmiştik biz burayı. Annemler zaten ev almıştı bahçeli kocaman bir ev. Denize yakın doğal ortamdı. İlkimnaz sevmişti en önemlisi. Tavukları kuzuları inekleri yakından gördü sevdi. Yumurtasını kendi gidip aldı.Büyük şehirdeki parklardaki gibi kumu mumla aramadık çöpten gözükmeyen yerler yoktu. Pazarı tazecik ti köylü teyzeler ablalar satıyordu. Tezgaha yaklaşmadan alıyordun kokusunu. Organik ürünler buradaydı işte. İlkimnaz kardeşi olacağı için okul kreş fikrini ertelemiştik zaten. Miniğimizde gelince zamanımızın çoğu evde geçecekti. Şimdi ki evimizde ilkimnaz’a hamileyken taşınmıştım onun için. Bu evimizde miniğimiz için olacaktı. Bizim için neyse idi ama babamızın her gün işe gitme zorunluluğu kafamızı karıştırıyordu ama burada kaldıkça sevdik burayı. Çarsıda gezerken bir ev çarptı gözümüze tam çarşının ortasında sıfır bina, ikinci kat, balkonlu güzel dedik hadi bir bakalım. İçeri girer girmez kocaman salonu göz doldurdu. Şimdi ki evimizde iki kişi  yürüyemezdi. Evi gezdik beğendik. Bir süre sonra baktık ki ev bizimdi. İşte miniğimiz kısmetiyle gelmişti. Şimdi önümüzde hiç yoktan bir taşınma telaşı olacak 1 aylık zamanımız var. Çok ağırlaşmadan taşınacağız. Miniğimizin odası burada hazırlanacak.

Tatil bitmişti sonunda doktor günüm gelip çatmıştı. Bu sefer terk gidecektim doktora. Hem üçlü tarama testi sonucum hem de cinsiyetini artık öğrenecektim sonunda. Sonucumu alıp gittim doktoruma şükürler olsun ki ikili tarama testim gibi bu da gayet iyi çıkmıştı. Sıra gelmişti ultrasona o da bende heyecanlıydık. Ama tabi ki unuttuğumuz en önemli konu miniğimiz hazır mıydı? Tabii ki koca bir hayır olduğunu ben üç saat içinde anlayacaktım. Doktorum baktı ama “Öniz bu pozisyon uygun değil dedi. Benim miniğim ayağını poposunun altına almış göstermem de göstermem diyordu. Doktorum “tamam sen git bir şeyler ye dolaş yarım saat sonra tekrar bakarız” dedi. Ben çıktım tabi biraz bozulmuştum. Gittim karşıdaki cafeye oturdum. Bir şeyler yedim içtim. Tekrar doktoruma gittim yine sonuç aynıydı pozisyonu değişmemişti. Bu seferde çikolata ye dedi. Ben sıkılmıştım. Niye böyle olmuştu ki. Kızım 15 haftada gayet kötü bir ultrasonda göstermişti oysa ki şimdi 18 haftada hala göremiyorduk. Tamam dedim şimdi göreceğim tekrar üçüncü kere baktığımızda aynı pozisyonda uyuyordu. Sanki bana uğraşma hiç göstermeyeceğim der gibiydi.

Doktoruma bakıyordum o da bende meraktaydık biraz daha uğraştı ve ben erkek artık kız olursa şansımıza dedi ve gülümsedi. Neden peki bu kez bu kadar uğraşmıştık ve net olarak bir sonuç bulamadık. En önemli olan şey pozisyondu bebeğim küçük olduğu için ve ayağı olduğu için net olarak ayırt etmemizi zorlaştırdı.O gördüğümüz ya pipiydi ya da ayak parmağı böyle işte.

Bende artık kararımı vermiştim öğrenmeyecektim. Hep özenmişimdir, doğum anında öğrenen çiftlere. Tabii ki eşim pek sıcak bakmadı bu fikre onlar öbür ay 4 boyutlu ultrasonda öğrenecekler ama ben öğrenmekten vazgeçtim. Erkek olarak kalsın artık bende ne diyelim.

Şimdi önümde taşınma toplanma telaşı var. Bir hamile ve anne nasıl taşınır? nasıl toplanır?  4 boyutlu ultrasonda bebeğimin tipi yüzü, sonrasında iki bebekli bir oda hazırlama telaşı olacak şimdilik görüşmek üzere…

10690122_933524963367090_6978113566589852056_n

Öniz İşbilen