Tag Archives: öniz işbilen

Öniz’in Doğum Hikayesi

Standard

DSC_6039SEN GELDİN YA

Seval’le hep konuşuyorduk. Öniz doğum hikayeni de yayınlarız diye. Bende hep ne yazacağım ki, nasıl olsa sezaryen hep aynı diyordum, ama büyük konuşmamak gerekiyormuş. Buyurun SERDAR ÖNDER’in doğum hikayesini okumaya…

Akşam üstüydü doğumum. Erkenden son hazırlıkları da tamamlayıp düştük yola. Şans bu İlkimnaz’ın hafif ateşi vardı. Hastaneye gelip giriş işlemlerimizi yaptık odamıza çıktık yerleştik. Vaktimiz vardı nasıl olsa. İlkimnaz’a televizyonu açtık kayın validem, annemler hep birlikte beklemeye başladık. Damar yollarım açıldı kanlarım alındı. O yeşil önlüğü giyip başladım beklemeye.

Heyecan mı korku mu adını koyamadım. Sedye odaya geldiği an içimden kopanlar gözyaşı olarak çıktı. Aklımda ve ağzımda sadece İlkimnaz vardı. Anneme emanet ettim gözyaşları içinde. Tam akşamüstü yemek saatiydi yemek yedirin mutlaka dedim. Eşim ameliyathanenin kapısına kadar eşlik etti. Sonrası yalnız başıma başlayan en güzel ve zorlu serüvenimdi…

O ameliyathanenin soğukluğu içime işlerken başladım titremeye. Sedyeye oturup anestezi iğnem için beklemeye başladım. Titriyordum… Üşüyordum…

Anestezi uzmanı gelip iğne için rahatlamam gerektiğini anlatırken vücudum bana karşı gelmeye başlamıştı. Ne kadar da rahatlamaya çalışsam onun beni rahatlatıp oyalamaya çalışmalarına rağmen üç kez iğneyi geri çekmek zorunda kaldı. En sonunda ara verelim rahatla tekrar deneyelim dedi. Sürekli aklımda kızımda ağzımda da hadi oğluna kavuşmak için başlamalısın diyordum kendime. Sonunda iğne vücuduma girdi.

Ama bu kez farklıydı belkide her an ne yapacaklarını bildiğim için daha çok stresliydim tansiyonum düşüktü. Midem bulanıp başım dönüyordu sürekli düzenleyici iğneler yapmaya başladılar. En çok duyduğum rahatla cümlesiydi ama olmuyordu işte. Doktorum gelmişti artık zamanıydı. Oğluma dakikalar vardı. Doktorumla konuşurken “evet bak el sallıyor geliyor” dedi ve çıkmasıyla doktorumuzun üzerine işemesi bir oldu. Ameliyathanenin o soğuk durumu dağılmış herkes gülmeye başlamıştı, bense merakla oğlumu bekliyordum görmek için ama tansiyonum hala düşüyordu, oğlumu getirdiler. Öptüm baktım sonrası ise sakinleştirici vurmaları gerektiğiydi.

Şimdi vücudumun kasılması geçmiş rahatlamıştım her şey bitip odaya çıkarken titriyordum tüm vücudumla. Uzun süre titredim. Oğlumu gördüm sarıldım öptüm kucakladım ve emzirdim.

Biraz kendime gelince İlkimnaz’ın tepkisini sordum. İlk önce ona vermiş hemşire sarılmış öpmüş.

İçim rahatladı. Kabullenmişti sanırım. Ben kendime gelmeye başladıkça durumumun kötü olduğunu gözetim altında tuttuklarını anlattılar. Yani benim o her zamanki gibi hikayem, yeni bir hikaye olmuştu bile.

Kızımın uyku saati gelmiş anneanne ve babaanneyle gitme vakti gelmişti. Sorunsuz bir yolculuktan sonra güzelce uykuya dalmış evde.

Bunun rahatlığıyla oğlum, ben, eşim ve yeğenim kaldık hastanede. Kalkıp yürümem lazımdı. Şimdi SERDAR ÖNDER için bir şeyler yapma zamanıydı. Bütün gece yürüdüm, uyudum, uyandıkça emzirdim. Sabah kahvaltı etmiştim. Kan değerlerim gayet iyiydi.

Çocuk doktorunun ve kendi doktorlarımın muayeneleri sonucu her şey benim ve oğlum için yolundaydı.

3.700 GRAM 57 CM LE DÜNYAYA GELMİŞTİ OĞLUM.

Şimdi bizim için hastaneden ayrılıp evimize gitme zamanıydı…

DSC_5953

DSC_6030 DSC_6039

Öniz İşbilen

Reklamlar

Öniz’in Gebelik Günlüğü 38. Hafta -Son Gün-

Standard

12111999_1010091035710482_2749504052421097599_n

Daha dün gibi aklımda hamilelik haberini aldığım gün. Tebrikle birlikte teklifle gittim ona “gebelik günlüğü yazarım olur musun” dedim. Kabul etti. Her anına, her duygusuna tam 38 hafta şahit oldum, şahit olduk. Her güzel şeyin bir sonu olduğu gibi gebelik günlüğümüzün de sonuna geldik artık. Üzüntü ve sevinç hepsi bir arada. Benim güzeller güzeli Öniz’im yarın bebeğini kucağına alacak inşallah. Hepinizden dua istiyoruz. Hayırlı haberler alalım hep birlikte. Ayrıca ister misiniz doğumdan sonra yazmaya devem etsin mi? Ne dersiniz?

HER SON BİR BAŞLANGIÇTIR (38.HAFTA 3 GÜN)SON GÜN

Tekrar bir bebek fikri kafamızda canlanıp şekillenip hamile olduğumu hissettiğim an hamileliğim…

Uzun,zorlu,heyecanlı,hastalıklarla bir dokuz ay…

Kimi zaman domuz gribi olduğumda panik anlarım,ilk tekmesini hissettiğimde ki heyecanım,cinsiyet muamması…

Hepsini sizlerle paylaştım.Hep dürüst oldum.Ne yaşadıysam yazdım.Kimi zaman isyanımı,kimi zaman sevincimi,kızımla anlarımı,hastalığımı,tatilimi..

Amacımda buydu zaten yazmak.Sesimi duyurmak,içimi dökmek,benim gibi başka kimse varmı bilmek…

Şimdi doğuma son bir gün kaldı.

Evde tek başıma geç bir saatte bunları yazıyorum sizlere.Her anımı yazdığım gibi.

Heyecanlıyım.Şükür işlerim bitti.Hiç bitmeyecek sanıyordunuz değil mi?Bebeğimizin her şeyi hazır.

Korkuyorum aslında.Neden derseniz o yeşil kıyafeti giydirip ailenizle vedalaşma anından kızımı nasıl bırakacağımdan ben doğumda iken onun ne yapacağından.O soğuk ameliyathaneye girdiğimde anestezi uzmanının sakin olun deyip iğneyi batırdığında ki titrememden…Her şey yoluna gidecek mi?bebeğim sağlıklı olacak mı?….

Bu Listem uzayıp gidiyor.Zaman geçsin diye bekliyorum endişe heyecan ve korkuyla sanırım doğumdan çıkıp eve geldiğimizde her şey huzurla buluşacak benim için.

İşte benim maceram yeni dönemim iki çocuklu bir aile olduğumuzda.Yeni düzen,kurallar,heyecanlar olacak. Biliyorum.Biliyorum çok yorulacağım.yorulacağım. İlkimnaz şimdiden isyan bayrağını çektiyse doğduktan sonra neler olacak bilmiyorum.Eşimin geçen gün söylediği gibi bebeğe kalıcı hasar vermesin yeter 🙂 Çünkü neyle karşılaşacağımızı bilmiyoruz.Bende çok bilmiyorum evet okudum binlerce sayfa yorum ama hepsi bir yerde önemini yitiriyor gerçeklerle yüz yüze kaldığımda anlayacağım.Hepimiz birlikte yeniden şekilleneceğiz beklide.

Bu son yazım…

Doğuma gitmeden ve doğumdan sonra resim paylaşacak canım Seval’cim beni merak edenler için.

Sonrası mı bilmiyorum önce birkaç bölüm loğusa günlüğü belki iki çocuklu yeni hayatımı paylaşırım sizlerle yazmaya devam ederim. Ne dersiniz?

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 36. ve 37. Haftalar

Standard

VURUR YÜZE İFADESİ SON HAFTA BİTANESİ (36.VE 37. HAFTA)

12105806_1006570559395863_730803285805908726_n

Son hafta ya biraz da gülümseyerek başlamak istedim yazıma.Malum bu ara çok moda bu capsJ

Aylar ayları günler günleri kovaladı. Taşınmaydı yerleşmeydi tatildi bayramdı derken 9 ayı bitirdik. Son düzlüğü de geçtik artık son kulvarda son hızla birinciliğe koşuyorum.

Zaman hızla akıyor en büyük derdimiz geçen haftalarda olduğu gibi kızım. Uyku, yemek, televizyon düzenimiz tamamen değişmişti yani açıkçası düzen kalmadı. Ağlama isyan, babaya tahammül sınırlarını zorlayacak şımarıklığa bıraktı yerini. Herkes kardeşinin geleceğini artık iyice anladığı için olduğunu söylüyor. Ama bendeki de sabır. Zaten sürekli bir telaş koşturma, bir de evde düzeni tamamen gitmiş kendi cumhuriyetini kurmuş bir kız ipler geriliyor ve kopuyor doğal olarak. Buna bir dur demek lazımdı. Pazar günü babasını yanından kıpırdatmadı mesela kalktığı an ağlama baba diye ayaklarına sarılma ama babayla ne yemek yedi nede uyudu en son saat altıda koltukta sızdı. Ben mi? babanın evde olmasına güvenip halıları yaymaya karar vermiştim bütün evi sil süpür halıları yay kendimin ve oğlumun yatağını hazırladım tabii ki pert…

12088083_1007819935937592_4252152233373859196_n

Hafta başı karar aldık televizyon asla artık açılmayacak. Cep telefonu bilgisayardan yemek yemesi için bile niloya, pepee yok odasında vakit geçirecek bizimle birlikte akşamda yatması gerektiği saatte yatacak kaşınmadan. Kaşınmadan derken diyeceksiniz babayla yatmaya gittiklerinde babasına sırtını kolunu göbeğini bir saat kaşıtıyor hanımefendi. Uyku sarkıyor uyku başa vuruyor sonra. Bugün üçüncü gün iyi gidiyoruz sayılır küçük isyanlar nöbetler dışında.

Gelelim bana ve oğluma. Midemin geçmesini beklerken tam tersi bütün midemin suyu ağzımda artık son haftalar olduğu ve bebeğimin kilo alması gerektiği için sürekli yemeye çalışıyorum zaten kilo almadığım için sıkıntı yok J İş yaptığımda bel ve bacak ağrım devam ediyor. Ayaklarım yürüdükçe yeter der gibi şişiyor. Ellerim ve yüzüm o kadar çok şiş değil.

12049320_1004950516224534_4106697623256299929_n

Dün son doktor kontrolümüz vardı. Heyecanlıydık artık. Günler azaldıkça zaten sürekli takvime bakar oldum aynı gün içinde. Şafak sayıyorum evde son 8,7 gün diye….

Doktorumuz rutin tansiyon kilo ve neler yaptın sorularından sonra ultrasona alayım sonra konuşalım dedi. Oğlumun yüzü bana dönüktü her zamanki gibi. Her şeyimiz normaldi. Boyumuz 51cm kilomuz 2330 şuan bir haftamız daha var. Başı aşağıda ama doğum kanalında değiliz. Nst yaptırdık arada oda gayet iyi yani konuşulanların aksine sanırım oğlum beklediğimiz tarihte gelecek.

Evet masaya oturduk. Önemli bir toplantı öncesi gergin ve heyecanlı olursunuz ya aynen öyleydik pür dikkat doktorun ağzından çıkacak cümlelere odaklanmıştık oda sakince takvimine bakıyordu.12 si dedi biz bunu beklemiyorduk.15 gibi düşündüğümüz için 15 i dedik ama o günde sadece bir randevu saati kalmıştı 17.00 de. Aldık. Artısı o gece doktorumuz hastanede nöbetçiydi. Bu durum işimizi rahatlattı. Kızıma sabah saatlerinde kavuşmuştum oğluma da inşallah akşam.

Doktordan çıktık geriye artık sadece beklemek kaldı. Saat 15-16 gibi hastanede olmam gerektiğini yatış ve kan alımlarının olacağını gündüz 11’ den sonra yemek ve su içmemem gerektiğini hatırlattı son kez doktorum.

12105738_1007019732684279_3304011016840915758_n

Geriye hastane çantamızı hazırlamak kaldı bu hafta sonu onu da hazırlayacagız. Bu arada tam tarih olarak 38. hafta 4. Günde sezaryenle 15 Ekim 2015 saat 17.00 de sezaryenle doğum yapacağım.

Yazarken bile heyecanlandım…

Şimdi aklımda tek bir kare oğluma kavuşacağım an sesini duyacağım sıcaklığını hissedeceğim an. Babası ve kardeşiyle tanışacağı an. İlk emzirdiğim an şimdi son hafta hayal kurma zamanı ve bekleme…

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 34. ve 35. Hafta

Standard

SESİMİN, YÜREĞİMİN ULAŞABİLDİĞİ HER YERE (34.VE 35.HAFTA)

12038083_1000936893292563_6345138767190100379_n

Meraktasınız değil mi? Nasıl bir yıl dönümü geçirdim hamile ve anne olarak. Ama hiç umutlanmayın öyle afili bir organizasyon olmadı akşam 10 da yatakta uyuyordum. Baştan anlatayım da meraklanmayın daha fazla…

Aynı gün doktor kontrolüm vardı. Sabahtan düştük yollara daha yolda başladı aksilikler İlkimnaz yolda kustu. Doktor tıklım tıklım bekledik baya. Sonunda içeri girdik. Eee artık sizlerle kilomu paylaşayım 80.5 merak edenlere kendi kilomdan vermeye devam ediyorum.

12038244_1000465030006416_6322919956379004396_n

Tansiyonum normaldi. Bebeğimizi görme zamanı gelmişti şansımıza bugün yüzünü dönmüştü bize, doğmadan görün beni diyordu sanki. Sert yüz hatları var erkek suratı dedi doktorum, ben pek anlamadım bakalım doğunca göreceğiz inşallah. Kilosu 2.600 boyu 45 cmdi. Her şeyimiz normal haftamızla uyumluyuz yani. Bundan sonra haftada bir gün NST ve son hafta son doktor kontrolümüz ve doğum tarihimizi almaya kalmıştı iş…

Alınacak eksik birkaç parça eşya kalmıştı onlar için alışverişe gittik oradan. Eve döndük akşamüstü hepimizin perti çıkmıştı. Akşam yemeği için ailece dışarı çıktık. Sonrası için İlkimnaz’ı uyutup anneme bırakma düşünceleri içindeyken benim ağrım ve İlkimnaz’ın huysuzluğuyla gecemiz evde son buldu. Siz istediğiniz kadar plan yapın çocuklu olunca maalesef işler değişiyor. Bir daha ki yıl dönümüne kısmet dedik artık…

12047174_1002941426425443_5260610886830391888_n

Önümüzdeki bayram tatili 9 gün olunca beni aldı bir sevinç. Ağırlaşmaya başladım çünkü artık. Dinlenerek iş yapıyorum nefes nefese kalıyorum. Hazır eşim de evdeyken bir girişelim biz şu temizlik ve yeni bebek için düzene dedik.

İlk üç gün temizlik ve düzenle geçti. Salonum baya büyük İlkimnaz ve bebeğimiz için alanı daha boş ve kullanışlı hale getirdik. Vitrin, mutfak, halılar, perdeler temizlendi. Beşikler kuruldu artık.

Sonrası bayram ama benim sesim kısılmıştı. Fark etmeden baya yoruldum. Hala da yorgunum. Şöyle birkaç gün deliksiz yeyip içip yatsam anca toplarım belki.

Bu arada beni sevindiren çok şey oldu. Bu blog sayesinde bir çok anneye hamileye ulaştığımı gördüm. İnstgramdan akıl alan, danışan, sevgilerini ileten anneler hamileler oldu. Görmesem de yüzlerini konuşup yazıştıkça kaynaştık. Yeni insanlarla tanıştım…

Şimdi kaldı iki hafta 7 Ekim de son kontrolümüz var testlerimiz ve sezaryen için tarihimizi alacağız.

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 32. ve 33. Haftalar

Standard

SON DÜZLÜKTEYİM (32.VE 33.HAFTA)

IMG-20150907-WA0013

Hepimiz en az bir kez izlemişizdir koşu yarışlarını. Atletler çıkar başlarlar öncesinde kendi tempolarında sakince koşarlar bizde bir panik ne rahat bak yenemeyecek yetişemeyecek diye hayıflanır dururuz. Sonra yarışın bitimine 100 metre kala başlarlar tempo artırmaya ve yarışı kazanırlar. Hamilelikte böyle aslında son ay son haftalar birden bir telaş heyecan koşturmayla başlar iyide olur aslında çünkü o günler normalde geçmek bilmez.

Son dört haftadayız. Haftaların değil günlerin sayıldığı zamanlardayız.

Screenshot_2015-09-14-14-43-29-1 (1)

Geçen hafta çarşı işini halletmiştik ama asıl olay yıka ütüle ve yerleştir bölümü. Hepsi yıkandı ütülendi yerleşti dolaba. Hafta sonumuz ailecek çamaşır makinesi ve ütü arasında geçti. Tabii her zaman olduğu gibi bir iki parça eksikte çıktı alınacak.

Bende de birkaç değişiklik var bu haftalarda. Ellerim ve ayaklarım uyuşuyor. Artık gece kesintisiz uyuyamıyorum sağdan sola dönerken bile sıkıntı. Geçen gün banyoda kaldım kalkamıyorum eşim olmasa akşama kadar oradayım. Bu yüzden bu haftalarda yalnız pek dışarı çıkmayın,duşa girmeyin.

IMG-20150911-WA0008

Her şey güzel giderken benim kızım gece yatıp sabah kalkarken birden gecenin körü uyanıp annneeee ,anneee gelll diye uyanmalara başladı. Ya yanımıza gelip yatıyor yada illa ben onun odasında yatacağım.Zaten bölük pörçük olan gece uykum en aza indi. Geçen gün eşime uykum var diye ağlıyordum.

Screenshot_2015-09-14-14-43-19-1

Geçen hafta sonu yorulunca bu hafta sonu dinlendik. Denize gittik. EEE sonrası bayram ve korkulu rüyam ev temizliği değişimi zamanı geliyor. Odalara girdikçe öylemi koysam böylemi yapsam nereyi nasıl temizlesem diye düşünürken buluyorum kendimi. Salon ve yatak odası şekil değiştirecek. Doğumdan sonrası için ev hazırlanacak. Öyle temizlikçinin yapacağı işler değil. Yapsa da zaten ben üstünden bir kere daha geçerim. Bu süreci hiç sevmeyen eşimdir. Haklı tabi adam bin kere yedek çarşaflar burada, havlular iki güne değiştir, birkaç günlük dolapta yapılıp bekleyen yemek sırası… liste uzayıp gidiyor. Ben yatarken aman her şey aynı düzen de gitsin.

Bu hafta kızımla kendim birkaç fotoğraf çalışması yaptık evde telefonumla onları da paylaşacağım sizlerle bu hafta.

Yarın doktor kontrolümüz var son kontroller. Artık hastane, doğum şekli, tarih gibi detaylar netleşmeli bu zamanda. Kafanızdaki soruları doktorunuzla ve hastaneyle görüşmelisiniz. Kalacağınız oda, süsleme, fotoğraf çekimi, hastane fiyatı gibi bir çok detay var. Önceden araştırıp öğrenirseniz içiniz rahat olur ve zaman geldiğinde çok terslik yaşamazsınız. Bizde hastanemizi gezdik, fiyatımızı bu fiyata neler dahil olduğunu örgendik. Baştan beri sezaryen isteğim hala devam ediyor. Yaklaşık olarak doktorumuz bu son kontrolde bir tarih verecek.

Bu konuda da çok şey konuşuluyor bence bu kararı doktor ve anne adayı beraber vermeli. Bence normal doğum yapan bir anne sezaryen yapan bir anneden daha çok anne değil. Ama ne yazık ki toplum bu konuda her zaman ki gibi susmuyor.

IMG-20150911-WA0007

Annelik öyle çektiğin sancıyla bunun saatiyle kıyaslanacak kadar basit değil. Zorlu uzun soluklu bir süreç ilk günden son güne kadar kapsayan.Yalnız sezaryen düşünüyorsanız doktorunuzun iyi olması gerek. Çünkü dikişleriniz ve loğusalık süreci normal doğuma göre daha fazla yorucu. Benim ilk doğumumda ne ağrı ne dikiş patlaması çekmedim. Bunda ne nasıl olur bilmiyorum.

Bu hafta birde yeni birkaç insanla tanıştım geçen haftalarda yazdığım yazıyı okuyanlar bilir anne sütü hassasiyetimi bunun için araştırmalar yaparken Mami Power içeceğiyle tanıştım. Kurucusu ve fikir annesi dünyalar tatlısı bir anne. Anne olması zaten her şeyin başlangıcı. Sanki kırk yıllık dostum gibi geçti konuşmalarımız ürün kullanımı artıları hakkında bana bir çok açıklama yaptı. Amacı sadece ürün satmak olmayan biri. Ve en önemlisi bu konuda çok hassas. Siteleri ve instagram hesapları mevcut. Ulaştığınızda size her konuda destek veriyorlar.

www.mamipower.com.tr adresleri ve instagram hesapları Mami Powertr olarak ulaşabilirsiniz şuan Anne Ansiklopedisi’yle üç gün sürecek bir çekilişleri var. Sizde hamile yada yeni anne İseniz en azından bir bakmanızı öneririm bende kullanıp sizlerle yorumlarımı paylaşacağım ilerleyen günlerde.

Şimdilik benden bu kadar yarın doktor kontrolümüz ve evliliğimizin 4. Yılı.

Kutlamalı bir hafta bizi bekliyor…

IMG-20150907-WA0012

IMG-20150911-WA0022

IMG-20150911-WA0011

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 31. Hafta

Standard

HAFTA HAFTA İSİMLER (31.HAFTA)

11933423_989690767750509_7189288788979291509_n

Her haftanın bir ismi var desem ne anlarsınız?

Malum erken doğum riskim devam ediyor. Kızımda olduğu için birinin bize yardımcı olması da gerek. Her hafta biri geliyor. Yardıma, desteğe İlkimnaz’a bakmaya…

Bu hafta da yeğenim geldi. Ya küçücüktü şimdi büyüdü de benim kızıma bakıyor. Zaman hızla geçiyor. Bende onun bebeğine bakacağım günleri düşünüyorum görürsem eğer.

Kocaman kız malum bebekler çok olunca ihtisas yapıyor.

Hafta sonuna doğru beklenen haber geldi anneannemiz izine çıkıyordu. Bengisu’dan anneanneye geçmişti görev. Devir teslim töreni oldu.

Toparlandık geldik yakın olan anne evine. Klimalı, bahçeli, havuzlu anne evi.

Bu süreç önemli çünkü, oğlumuz doğunca İlkimnaz anneanneyle daha fazla vakit geçirecek. Ben bugüne kadar öyle anneme, ona buna bırakıp ne yemeğe, ne tatile, ne gezmeye gittim. Doğruda bulmuyorum çok fazlasını sürekli çocuğu bir yerlere bırakıp kendinin gezmesi yada eşinle vakit geçirmeyi. Tabi ki baş başa bir şeyler paylaşılacak gidilecek ama bunun dozunu çok iyi ayarlayabilmek önemli bence.

Kardeş geleceği için İlkimnaz’ın tepkisini bilmiyoruz kreşi bu yüzden şimdilik erteledik. Anneanneyle uyku, yemek, birkaç saat yalnız kalmalara başladık gayette iyiler beraber bu konuda. Yemek konusunda hele benimle yemediği her yemeği annemle yiyor.

En azından akşamları annem işten geldikten sonra hafta sonları için İlkim’i bırakabileceğim bir kapım var. Kardeşinin eve gelme sürecide çok önemli.

Bu konu en çok endişelendiğim den biri açıkçası. Hastaneye götürmek mi, götürmemek-mi, nasıl davranmak,neler konuşmak…

Uzun araştırmalar, tecrübe sahiplerinden edindiğim bilgiler sayesinde bir karara vardık. Evet biz bir aileyiz ve İlkimnaz’da hastaneye gelecek! Odayı, kardeşinin beşiğini inceleyecek. Kardeşi doğduğunda ona bakacak, dokunacak yanımızda olacak. Sonra bütün gece hastanede kalmadan, annemle öğleden sonra eve dönecekler ve hazırlık için anneanneye yardım edecek, kardeşini bekleyecek. En önemlisi onuda bu duruma ortak etmek.

11924575_989609877758598_5527987371412709361_n

Evet haftalardır erken doğum riskiyle uğraşırken fark ettik ki, bebeğimiz bugün doğsa yatıracak yatak giydirecek kıyafet hazır değil. Bu yüzden ailece çarşıya çıktık. İkinci bebek olduğu için alınacak belliydi markalar, kıyafetler…

Çok maliyetli olmadı bizim için. İlkimnaz’ın yatağa geçene kadar kullandığı beşiği kardeşi de 6 aya kadar kullanacak yatak odasında olacak beşiği. Tabi ki dostlarımız sağ olsun kendilerinin kullandıkları ve şimdi bize verdikleri, salona koyacağım gün içinde yatması için Tiny Love verdiler.

Ayrıca İlkimnaz beşiğinden vazgeçmezse kışa doğru park yatağımızda var. Mama sandalyemiz oyun masamız, oyuncaklarımız, bebek arabamızda hazır.

Evet ikinci bebek daha az masraflı oluyor tecrübeyle sabit 🙂

11988551_989676071085312_7016436316407030198_n

Önemli bir bilgiyi de vermek istiyorum. Ben bloga yazarken sizlere bitirdiğim haftayı anlatıyorum. Yani siz okurken ben bir hafta önde oluyorum.

Bu hafta eve geçiyoruz. Aldıklarımız yıkanacak ütülenecek, paşamın dolabına yerleşecek, yatağı yapılacak. EEEE iş biter mi, daha sonrada ev hazırlanacak, çok detaylı olmayan bir temizlik ve düzen. Son 6 haftamız biraz işleri yoluna koymak gerek.

Haftaya sizlere bolca resim paylaşacağım yatağımız kıyafetlerimiz…

Şimdilik hoş çakalın…

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 30.Hafta

Standard

EN BÜYÜK MUCİZE (30.HAFTA)

10629876_10152555757557745_1061208834024287289_n

Aslında bunu ayrı bir bölüm olarak yazacaktım ama ne yazık ki insanlar nedeniyle vazgeçtim.Öle kendi kararlarımdan başkaları için vazgeçmem ancak ortada ince bir çizgi varsa zorlamam herkes kendi ayıbıyla oturmasını bilmeli.Bu benim sayfam ve yazılarım hissettiğimi yaşadığımı kimseden izin almadan paylaşırım kim ne düşünürse düşünsün.İçim rahat vicdanımda.O yüzden baştan söyleyeyim bol acıtasyonlu benim hikayem kızımla başlayan umarım ki oğlumla yeniden şekillenecek bir olay.

Sizin için mucize nedir diye sorsam eminim ki binlerce cevabınız olur bana.Aşkınız,paranız,işiniz,eşiniz,okulunuz….Bu liste uzar gider ama benim ve birçok kadının en büyük mucizesi bebeğidir ve onun temel besin kaynağı anne sütü  Anne sütü benim hayatımda dönüm noktası en gizli yaralarım ve sevinçlerimdir.

İlkimnaz’a hamileyken hiç düşündüğüm bir konu değildi sütümün olup olmayacağı. Olacaktı tabii ki anneydim aksi olur muydu? Ne olur ne olmaz diye almıştım yinede biberon malum sezaryen hemen süt gelmeye bilir diye.Kızım dünyaya geldi ilk sütünü emdi şükürler olsun.Sonrasında üç gün emzirdim ama vardı bir sıkıntı bebeğim uyumuyordu ağlıyordu bir sorun yoktu.Doktora götürdük yetmiyor dedi sütün bana mama lazım.Gece 3’te uyandırdım eşimi gitti bulduğu açık eczaneden bulduğu ilk mamayı aldı yaptı yedirdik ve mışıl mışıl uyuyan bir bebek.Mutluydum kızım doymuştu.Gündüz emziriyor arada aralarda da takviye mama vermeye başlamıştım .İşte o zaman bir şeyler değişmeye başladı.

Ne yazık ki öyle kırk gün loğusa pijamalarımla yatmadım.Ev dağılmış,bunun yeri burası değil,yemek yok derdiyle kalktım 4.gün yataktan.Zaten normalde de kendim için kahvaltı yemek hazırlayan bir insan olmadığım için gün içinde koşturma arasında iki lokma yerdim.O zaman başladı bir şeyler değişmeye. Daha çok başladım mama vermeye.Biberonu cuk cuk içerken memeyi kırk nazla sokar oldum azgına yorgunluk,beslenmeme,stres bir gün baktım ki süt gitmiş.

Anlamadım önce söyleyemediğime kimseye.Nasıl giderdi,neden,şimdi ne olacak sorularıyla beynim zonkladı kaç gün.Bir kaç gün sonra eşimle paylaştım ağlayarak. Her zamanki gibi destek oldu. Askerliğin verdiğiyle sonuca bakalım şimdi ne yapmalıyız dedi.Doktora gittiğimizde kilomuz iyiydi.Mama yiyorduk.Ama kızım daha küçüktü anne sütüne ihtiyacı vardı en az altı ay.Başladım bu sefer araştırmaya ne yapabilir ne içirebilirdim. İnternet’teki uzun araştırmalarım sonucu keçi sütünü buldum.O sırada bir tweet e denk geldim.Bir bayan anne sütü olduğunu verebileceğini Hatay’da olduğunu yazmıştı.O anki eşime süt buldum çığlığımı hiç unutmayız.Hemen cevap yazdık. Tabii ki neydi, bu anne sütü yani süt annelik hiçbir fikrimiz yoktu.Bu konuda bizi tanıştıran aracılık eden bayan sağ olsun her şeyi anlattı gerekli soruları karşılıklı olarak birbirimize iletti. Sonunda buluşmak için sözleştik.Ama İlkimnaz anne sütü içtiği için sütü kabul etmeye bilirdi. Aç götürdük ve bir biberon sıcak anne sütünü içti.Ve süt annemiz ağladı o an .İşte hayatımın dönüm noktası mucizemdi. Süt.Süt annemiz sağdıkça aldık sütleri poşet poşet maddi hiçbir çıkar olmadan verdi.Sadece sütünü değil sevgisinde verdi kızıma aile olduk kocaman.hakkını ödeyemem hiçbir zaman.

Ama işin benim tarafımdan başka durumlarda vardı bunu sadece yaşayan bilir. Allah’tan kimseye yaşatmasın.Vicdan azabım  vardı. Benim olması gereken bir şeyi başkasından alıyordum.O süt poşetlerini dolaba koyarken ağlayıp gülmek nedir siz biliyor musunuz? Yada sütler azaldıkça eliniz telefona gidip nasıl yazsam süt alabilir miyim diye düşünmek nedir?İnsanların aaaa emziremiyor musun? Bide başkasından mı süt alıyorsun diye başlayan kıran yaralayan cümleleri nasıl acıtıyor.En çokta emzirme önlüklerine özendim hep dışarıda özgürce emziren anneleri gördükçe akardı gözyaşlarım hep. Süt denince boğazım düğüm düğüm olur hep benim hala.

Yanlışlarım oldu mamaya başladım,emzirmeye önem vermedim,kendime ve beslenmeme dikkat etmedim…bu listem uzar gider.Ama sonunda kendimi affettim.

Ve Allah bana ikinci bir şans verdi oğlumla al dedi düzelt yanlışlarını emzir lohusalığını yaşa yaptığın hataları yapma.

Süt annelik nedir,bir süt nasıl  bağlar insanları onu öğrendik.

Haftaya çarşıya çıkacağım doktorum her şeye hazırlıklı olun dedi.Bir emzirme önlüğü alacağım önce hayalimi düşününce oğlumu emzirdiğimi özgürce.

Bu haftada bence en önemli konuyla geçti.Haftaya oğlumun yatağı beşiği ve alışverişi olacak.

Ve en önemlilerden biri kardeşle tanıştırma İlkimnaz’ı hastanede mi evde mi nasıl en uygun yer ve zaman bekleyin.

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 29.Hafta

Standard

BU KADAR YAVAŞ MI GEÇİYORDU GÜNLER (29.HAFTA)

Hep böyle yavaş mı geçiyordu günler saatler?…Yoksa günde beş kere takvime saate baktığım için mi geçmiyor bana. Bir gün daha geçsin, oğlum bir gün daha büyüsün diye çırpınışlarım aslında. Belki de derinlerdeki her göz yaşımdaki vicdan azabım yada kendimi suçlu hissetmem mi nedeni. Yada eşimle konuşurken “bu kez içim rahat değil elimden geleni yapamadım mı” diye konuşarak başlayan ağlamalarla devam eden diyaloglarım mı….

11822709_976685325717720_6220608654153231237_n

Erdeğ’e doğru yola çıktık aniden aslında anidende değildi.Uzun konuşmalar sonucuydu.Korkum mu İlkimnaz’ın düzeninin bozulmasıydı hep olduğu gibi.Benimde yatıp dinlenip ona birinin bakmasıydı neden.Pazar babamız bizi yerleştirip çıktı yola eee malum izinler bitti iş başı zamanıydı onun için.Sabaha kötü başladık, tuvaletini kaçırmıştı kahvaltı etmedi.Öğlen uyudu öğleden sonra yine tuvaletini yapmayı reddediyordu babaannesine dokun durmuyordu bile ne yiyor, ne içiyor nede tuvaletini yapıyordu.Bu durum üç gün devam etti. Dışarıya mı çıkarmadık oyunlar mı, oyuncaklar mı nafile ben bırak yatmayı, bırak her an ayakta onunla uğraşan bir savaşçıydım adeta.Daha çok yorulduğum gerildiğim üç günü ettik.Apar topar geldik yine eve sabah anneanne evinde kalkıp çişini yaptı, yemeğini yedi.Adeta şoktaydık.Tepkisini net koymuştu ortaya, evde benimle kalmak istiyordu öyle çok üstüme de yapışmıyordu sessizce odasında oynuyor, yemeğini yiyor hatta evde artık tuvaleti gelince lazımlığına yapıp döküp geliyordu bile. Korktuğumuz başımıza gelmiş İlkimnaz alışmamış tam tersi bizi uyarmıştı.

11903701_980276908691895_2218609055712020595_n

Bu yolda ailece savaşmalıydık.

Yattığı yerde emir komuta veren,yapılanı da beğenmeyen bir kişi oldum bu hafta.Eşim ev işi yemek uğraştı.Bu hafta artık “erken gel ne yiyeceğiz” sorularını sormaya utanır hale geldim.Çok şükür bin şükür böyle eşe.Tabi bunlarla da kalmadım sürekli kötü düşünüp ağlama nöbetlerim de ekstraydı.

Ayrıca doktor kontrolümüzde vardı.NTS ve ciğer geliştirici iğnemizi de olduk.

Doğuma kadar yatışa devam.

11822865_979149458804640_6781974819912722571_n

Resim konusunda geri dönüşler aldım maalesef yorgunum bu sancılar ve ağrılar beni yoruyor. Gözlerimin altı mosmor dudaklarım sarkık, çökmüş bir haldeyim. Resim koyup ta sizleri korkutmak istemiyorum. Bol bol kızımın resimlerini koyuyorum babasıyla mutlular geziyorlar, denize gidiyorlar…

Sizde yazın bana dertleşelim konuşalım…

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 27. ve 28. Hafta

Standard

OĞLUM ‘A (27.VE 28.HAFTA)

11825140_974565142596405_4913623435450879473_n

Bu satırları sana yazarken salondaki benim için hazırlanmış yatakta ayaklarımın altındaki yastıklar,cama vuran yağmur damlaları,esen serin rüzgar… Bu sıcak havayı dağıttığı gibi benim de içimi ferahlatmak soğutmak için sanki.

Ablanı daha çok mu önemsedim,kendime dikkat etmedim mi,nasılsa bir şey olmaz mı dedim, bunun için mi bana öfken oğlum.

Seni görmedim,kucağıma almadım,kokunu içime çekmedim … Evet bunlar için çok heyecanlıyım ama daha erken gelmen için bebeğim.

Korkuyorum şuan.

Kalbim yerinden çıkacak gibi.

Birine anlatırken konuşurken düşününce bile kelimeler anlamını kaybediyor,gözyaşlarım akıyor nefesim kesiliyor.

O bir hafta önce ki cesur anneden eser yok şimdi.

Sancım başladığında çok anlamadım ve birazda önemsemedim.Baban da izni bitmeden küçük bir kaçamak ailesinin yanına gitmişti. Geceydi. Sabaha bir şey kalmaz yoruldum ondan dedim. Ama saatler ilerledikçe dahada arttı. Sabahı ettim ağrılar içinde. Kardeşinle düştük yollara hastaneye oradan da doktorumuza ama giderken bile o kadar yorulmuştum ki…

Doktorumuzu görür görmez oturdum anlamıştı zaten tansiyonum düşmüş halim kalmamış sancılarım beni sarsar haldeydi. Hemen NST ve serum desteğiyle yattım. Doktor yatış dediğinde anlamıştım bir şeyler kötüydü. Ama yatamazdım hastanede ablan vardı, babanın haberi bile yoktu. Erken doğum riskin var dedi doktorumuz yatacaksın dedi. Tamam dedim ama evde.

İlaçlarımı verdi, yapmam gereken tek şey dinlenmek sadece zorunlu olduğunda kalkmaktı.

Sedyeden kalktığımda ayakta duracak ne gücüm ne de enerjim vardı. Anneannen aldı beni eve getirdi yıkadı giydirdi yedirdi yatırdı. Ne biriyle konuşabiliyor ne hareket edebiliyordum.Kendi sesimi, duyamaz olmuş kafamdan binlerce senaryo geçiyordu. Baban yola çıkmıştı bile.

Ne yapacaktım nasıl yapacaktım…

Eve geldiğimizde biraz daha rahatlamıştım. En başta sakin olmam gerekiyordu hamileliğin başında bu durumu yaşayanlar vardı. Bizim 11 haftamız daha vardı. En önemli olan kilo alacağın ciğerlerinin gelişeceği…

Sen bana kendini hatırlattın bende varım dedim, seni kaybetme korkusunu yaşattın bana.

Düşünceler içindeyken seni nasıl sevdiğimi gösterdin bana ben bilmezken.

Senin için direnme mi savaşma mı söyledin bana.

Anneliğe başla düşün beni dedin.

Bende anladım annecim merak etme.

Şimdi dinleneceğiz beraber, korkulu düşler değil güzel anıları hayal ederek. Seni bekleyerek.

Acele etme ama sen, ben seni bekliyor olacağım…

Annen…

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 26. Hafta

Standard

ANNESİNİZ VE HAMİLESİNİZ PEKİ HAYAT NASIL?(26.HAFTA)

11796260_970730996313153_1831708834558549963_n

Bazen aileler çocuklarından daha çok korkar.Bizim tuvalet eğitiminde olduğu gibi.Başta amacımız sadece denemeydi açıkçası İlkimnaz’ın bu kadar alışacağını düşünmemiştim.Hep korkmuştum ya yanlış zaman ya geri teperse diye.Tabi daha 26 aylık onunda çekincesi vardı.Ama kızım beklenenden fazlasını yaptı ve biz tuvalet eğitimini bir haftada tamamladık.

Bu işin tabi güzel kısmı.Hamileyim,kocaman karnımla her an al kucağına kaldır iki dakikada bir başında beklerken ağrısın belin, otur yere bu sefer kalkarken zorlan,sıcaklar desen oturduğum yerde terliyorum saniyede duştayım yada denizde…

Kimse işin bu tarafını görmüyor tabi.Tamam hamilesin eyvallah ama bir evin bir eşin birde kızın var hayat devam ediyor ve sen sırf hamilesin diye bunları ihmal edemezsin. İlkimnaz’ı kucağımda sokakta yürürken çok taşıyamıyorum ama her bana gelip al dediğinde alıyorum. Bu örneklerden sadece biri. İki gündür hava berbat sıcak İlkimnaz’ında düzeni kaydı ne uyku ne yemek ne mutluluk her şeye isyan eden bir bebe oldu çıktı tabi benimde sinirlerim gergin zaten sıcak.Hakkını yemem asla eşim her konuda destek bana isyan geldiği an İlkimnaz’ı alıp götürür o kucaklar tuvalete taşır yıkar boş ver bugünde tost yapalım der….En büyük destekçim.Bu sıcak günlerde yıllık izinde olması da süper akşamüstü pır denize koşuyoruz ailecek.Serinlemek herkese iyi geliyor.

Bu arada ülke karışık her gün şehit haberleri,ekonominin belirsiz gidişatı,kurulamayan koalisyon…Babamızı da izinden çağırdılar ben bütün gün ağladım durdum.Bin tane senaryo kurdum kafamda ki bunların hepsi ne yazık ki yaşanan olaylar.Asker eşi olarak her an korkuyla burun burunasın ve annesin çocukların için endişelisin. Bugünde birşey olmadı deyip ekranda gördüğün aileler için üzülüyorsun.Keyfimiz pek yok ne yazık ki bekliyoruz belirsizlikler içinde ülkede….

11745344_970220843030835_6359170934784672187_n

Normalde 37 olan ayaklarım o kadar şişti ki ne yazık ki 39-40 arası terlik giyiyorum. Bileklerimle beraber ayaklarım boğum boğum.Test sonuçlarında bir anormallik yok çok ayakta durmaktan ve ayaklarımı otururken yada yatarken yükseğe koymamaktan sebep.

Midem mi onun yanması zaten artık rutin olan bir şey az ve sık yemek ekşili asitli acılı yememeye çalışmak çok fazla öne eğilmemek ve rennie çözümü onunda.

Yanı sonuç olarak her şeyin nedeni ve çaresi var siz yeter ki yapmak için zaman yaratın.

Öniz İşbilen