Tag Archives: NST

Öniz’in Gebelik Günlüğü 34. ve 35. Hafta

Standard

SESİMİN, YÜREĞİMİN ULAŞABİLDİĞİ HER YERE (34.VE 35.HAFTA)

12038083_1000936893292563_6345138767190100379_n

Meraktasınız değil mi? Nasıl bir yıl dönümü geçirdim hamile ve anne olarak. Ama hiç umutlanmayın öyle afili bir organizasyon olmadı akşam 10 da yatakta uyuyordum. Baştan anlatayım da meraklanmayın daha fazla…

Aynı gün doktor kontrolüm vardı. Sabahtan düştük yollara daha yolda başladı aksilikler İlkimnaz yolda kustu. Doktor tıklım tıklım bekledik baya. Sonunda içeri girdik. Eee artık sizlerle kilomu paylaşayım 80.5 merak edenlere kendi kilomdan vermeye devam ediyorum.

12038244_1000465030006416_6322919956379004396_n

Tansiyonum normaldi. Bebeğimizi görme zamanı gelmişti şansımıza bugün yüzünü dönmüştü bize, doğmadan görün beni diyordu sanki. Sert yüz hatları var erkek suratı dedi doktorum, ben pek anlamadım bakalım doğunca göreceğiz inşallah. Kilosu 2.600 boyu 45 cmdi. Her şeyimiz normal haftamızla uyumluyuz yani. Bundan sonra haftada bir gün NST ve son hafta son doktor kontrolümüz ve doğum tarihimizi almaya kalmıştı iş…

Alınacak eksik birkaç parça eşya kalmıştı onlar için alışverişe gittik oradan. Eve döndük akşamüstü hepimizin perti çıkmıştı. Akşam yemeği için ailece dışarı çıktık. Sonrası için İlkimnaz’ı uyutup anneme bırakma düşünceleri içindeyken benim ağrım ve İlkimnaz’ın huysuzluğuyla gecemiz evde son buldu. Siz istediğiniz kadar plan yapın çocuklu olunca maalesef işler değişiyor. Bir daha ki yıl dönümüne kısmet dedik artık…

12047174_1002941426425443_5260610886830391888_n

Önümüzdeki bayram tatili 9 gün olunca beni aldı bir sevinç. Ağırlaşmaya başladım çünkü artık. Dinlenerek iş yapıyorum nefes nefese kalıyorum. Hazır eşim de evdeyken bir girişelim biz şu temizlik ve yeni bebek için düzene dedik.

İlk üç gün temizlik ve düzenle geçti. Salonum baya büyük İlkimnaz ve bebeğimiz için alanı daha boş ve kullanışlı hale getirdik. Vitrin, mutfak, halılar, perdeler temizlendi. Beşikler kuruldu artık.

Sonrası bayram ama benim sesim kısılmıştı. Fark etmeden baya yoruldum. Hala da yorgunum. Şöyle birkaç gün deliksiz yeyip içip yatsam anca toplarım belki.

Bu arada beni sevindiren çok şey oldu. Bu blog sayesinde bir çok anneye hamileye ulaştığımı gördüm. İnstgramdan akıl alan, danışan, sevgilerini ileten anneler hamileler oldu. Görmesem de yüzlerini konuşup yazıştıkça kaynaştık. Yeni insanlarla tanıştım…

Şimdi kaldı iki hafta 7 Ekim de son kontrolümüz var testlerimiz ve sezaryen için tarihimizi alacağız.

Öniz İşbilen

Reklamlar

Öniz’in Gebelik Günlüğü 27. ve 28. Hafta

Standard

OĞLUM ‘A (27.VE 28.HAFTA)

11825140_974565142596405_4913623435450879473_n

Bu satırları sana yazarken salondaki benim için hazırlanmış yatakta ayaklarımın altındaki yastıklar,cama vuran yağmur damlaları,esen serin rüzgar… Bu sıcak havayı dağıttığı gibi benim de içimi ferahlatmak soğutmak için sanki.

Ablanı daha çok mu önemsedim,kendime dikkat etmedim mi,nasılsa bir şey olmaz mı dedim, bunun için mi bana öfken oğlum.

Seni görmedim,kucağıma almadım,kokunu içime çekmedim … Evet bunlar için çok heyecanlıyım ama daha erken gelmen için bebeğim.

Korkuyorum şuan.

Kalbim yerinden çıkacak gibi.

Birine anlatırken konuşurken düşününce bile kelimeler anlamını kaybediyor,gözyaşlarım akıyor nefesim kesiliyor.

O bir hafta önce ki cesur anneden eser yok şimdi.

Sancım başladığında çok anlamadım ve birazda önemsemedim.Baban da izni bitmeden küçük bir kaçamak ailesinin yanına gitmişti. Geceydi. Sabaha bir şey kalmaz yoruldum ondan dedim. Ama saatler ilerledikçe dahada arttı. Sabahı ettim ağrılar içinde. Kardeşinle düştük yollara hastaneye oradan da doktorumuza ama giderken bile o kadar yorulmuştum ki…

Doktorumuzu görür görmez oturdum anlamıştı zaten tansiyonum düşmüş halim kalmamış sancılarım beni sarsar haldeydi. Hemen NST ve serum desteğiyle yattım. Doktor yatış dediğinde anlamıştım bir şeyler kötüydü. Ama yatamazdım hastanede ablan vardı, babanın haberi bile yoktu. Erken doğum riskin var dedi doktorumuz yatacaksın dedi. Tamam dedim ama evde.

İlaçlarımı verdi, yapmam gereken tek şey dinlenmek sadece zorunlu olduğunda kalkmaktı.

Sedyeden kalktığımda ayakta duracak ne gücüm ne de enerjim vardı. Anneannen aldı beni eve getirdi yıkadı giydirdi yedirdi yatırdı. Ne biriyle konuşabiliyor ne hareket edebiliyordum.Kendi sesimi, duyamaz olmuş kafamdan binlerce senaryo geçiyordu. Baban yola çıkmıştı bile.

Ne yapacaktım nasıl yapacaktım…

Eve geldiğimizde biraz daha rahatlamıştım. En başta sakin olmam gerekiyordu hamileliğin başında bu durumu yaşayanlar vardı. Bizim 11 haftamız daha vardı. En önemli olan kilo alacağın ciğerlerinin gelişeceği…

Sen bana kendini hatırlattın bende varım dedim, seni kaybetme korkusunu yaşattın bana.

Düşünceler içindeyken seni nasıl sevdiğimi gösterdin bana ben bilmezken.

Senin için direnme mi savaşma mı söyledin bana.

Anneliğe başla düşün beni dedin.

Bende anladım annecim merak etme.

Şimdi dinleneceğiz beraber, korkulu düşler değil güzel anıları hayal ederek. Seni bekleyerek.

Acele etme ama sen, ben seni bekliyor olacağım…

Annen…

Öniz İşbilen