Tag Archives: gebelik

Öniz’in Gebelik Günlüğü 32. ve 33. Haftalar

Standard

SON DÜZLÜKTEYİM (32.VE 33.HAFTA)

IMG-20150907-WA0013

Hepimiz en az bir kez izlemişizdir koşu yarışlarını. Atletler çıkar başlarlar öncesinde kendi tempolarında sakince koşarlar bizde bir panik ne rahat bak yenemeyecek yetişemeyecek diye hayıflanır dururuz. Sonra yarışın bitimine 100 metre kala başlarlar tempo artırmaya ve yarışı kazanırlar. Hamilelikte böyle aslında son ay son haftalar birden bir telaş heyecan koşturmayla başlar iyide olur aslında çünkü o günler normalde geçmek bilmez.

Son dört haftadayız. Haftaların değil günlerin sayıldığı zamanlardayız.

Screenshot_2015-09-14-14-43-29-1 (1)

Geçen hafta çarşı işini halletmiştik ama asıl olay yıka ütüle ve yerleştir bölümü. Hepsi yıkandı ütülendi yerleşti dolaba. Hafta sonumuz ailecek çamaşır makinesi ve ütü arasında geçti. Tabii her zaman olduğu gibi bir iki parça eksikte çıktı alınacak.

Bende de birkaç değişiklik var bu haftalarda. Ellerim ve ayaklarım uyuşuyor. Artık gece kesintisiz uyuyamıyorum sağdan sola dönerken bile sıkıntı. Geçen gün banyoda kaldım kalkamıyorum eşim olmasa akşama kadar oradayım. Bu yüzden bu haftalarda yalnız pek dışarı çıkmayın,duşa girmeyin.

IMG-20150911-WA0008

Her şey güzel giderken benim kızım gece yatıp sabah kalkarken birden gecenin körü uyanıp annneeee ,anneee gelll diye uyanmalara başladı. Ya yanımıza gelip yatıyor yada illa ben onun odasında yatacağım.Zaten bölük pörçük olan gece uykum en aza indi. Geçen gün eşime uykum var diye ağlıyordum.

Screenshot_2015-09-14-14-43-19-1

Geçen hafta sonu yorulunca bu hafta sonu dinlendik. Denize gittik. EEE sonrası bayram ve korkulu rüyam ev temizliği değişimi zamanı geliyor. Odalara girdikçe öylemi koysam böylemi yapsam nereyi nasıl temizlesem diye düşünürken buluyorum kendimi. Salon ve yatak odası şekil değiştirecek. Doğumdan sonrası için ev hazırlanacak. Öyle temizlikçinin yapacağı işler değil. Yapsa da zaten ben üstünden bir kere daha geçerim. Bu süreci hiç sevmeyen eşimdir. Haklı tabi adam bin kere yedek çarşaflar burada, havlular iki güne değiştir, birkaç günlük dolapta yapılıp bekleyen yemek sırası… liste uzayıp gidiyor. Ben yatarken aman her şey aynı düzen de gitsin.

Bu hafta kızımla kendim birkaç fotoğraf çalışması yaptık evde telefonumla onları da paylaşacağım sizlerle bu hafta.

Yarın doktor kontrolümüz var son kontroller. Artık hastane, doğum şekli, tarih gibi detaylar netleşmeli bu zamanda. Kafanızdaki soruları doktorunuzla ve hastaneyle görüşmelisiniz. Kalacağınız oda, süsleme, fotoğraf çekimi, hastane fiyatı gibi bir çok detay var. Önceden araştırıp öğrenirseniz içiniz rahat olur ve zaman geldiğinde çok terslik yaşamazsınız. Bizde hastanemizi gezdik, fiyatımızı bu fiyata neler dahil olduğunu örgendik. Baştan beri sezaryen isteğim hala devam ediyor. Yaklaşık olarak doktorumuz bu son kontrolde bir tarih verecek.

Bu konuda da çok şey konuşuluyor bence bu kararı doktor ve anne adayı beraber vermeli. Bence normal doğum yapan bir anne sezaryen yapan bir anneden daha çok anne değil. Ama ne yazık ki toplum bu konuda her zaman ki gibi susmuyor.

IMG-20150911-WA0007

Annelik öyle çektiğin sancıyla bunun saatiyle kıyaslanacak kadar basit değil. Zorlu uzun soluklu bir süreç ilk günden son güne kadar kapsayan.Yalnız sezaryen düşünüyorsanız doktorunuzun iyi olması gerek. Çünkü dikişleriniz ve loğusalık süreci normal doğuma göre daha fazla yorucu. Benim ilk doğumumda ne ağrı ne dikiş patlaması çekmedim. Bunda ne nasıl olur bilmiyorum.

Bu hafta birde yeni birkaç insanla tanıştım geçen haftalarda yazdığım yazıyı okuyanlar bilir anne sütü hassasiyetimi bunun için araştırmalar yaparken Mami Power içeceğiyle tanıştım. Kurucusu ve fikir annesi dünyalar tatlısı bir anne. Anne olması zaten her şeyin başlangıcı. Sanki kırk yıllık dostum gibi geçti konuşmalarımız ürün kullanımı artıları hakkında bana bir çok açıklama yaptı. Amacı sadece ürün satmak olmayan biri. Ve en önemlisi bu konuda çok hassas. Siteleri ve instagram hesapları mevcut. Ulaştığınızda size her konuda destek veriyorlar.

www.mamipower.com.tr adresleri ve instagram hesapları Mami Powertr olarak ulaşabilirsiniz şuan Anne Ansiklopedisi’yle üç gün sürecek bir çekilişleri var. Sizde hamile yada yeni anne İseniz en azından bir bakmanızı öneririm bende kullanıp sizlerle yorumlarımı paylaşacağım ilerleyen günlerde.

Şimdilik benden bu kadar yarın doktor kontrolümüz ve evliliğimizin 4. Yılı.

Kutlamalı bir hafta bizi bekliyor…

IMG-20150907-WA0012

IMG-20150911-WA0022

IMG-20150911-WA0011

Öniz İşbilen

Reklamlar

Öniz’in Gebelik Günlüğü 29.Hafta

Standard

BU KADAR YAVAŞ MI GEÇİYORDU GÜNLER (29.HAFTA)

Hep böyle yavaş mı geçiyordu günler saatler?…Yoksa günde beş kere takvime saate baktığım için mi geçmiyor bana. Bir gün daha geçsin, oğlum bir gün daha büyüsün diye çırpınışlarım aslında. Belki de derinlerdeki her göz yaşımdaki vicdan azabım yada kendimi suçlu hissetmem mi nedeni. Yada eşimle konuşurken “bu kez içim rahat değil elimden geleni yapamadım mı” diye konuşarak başlayan ağlamalarla devam eden diyaloglarım mı….

11822709_976685325717720_6220608654153231237_n

Erdeğ’e doğru yola çıktık aniden aslında anidende değildi.Uzun konuşmalar sonucuydu.Korkum mu İlkimnaz’ın düzeninin bozulmasıydı hep olduğu gibi.Benimde yatıp dinlenip ona birinin bakmasıydı neden.Pazar babamız bizi yerleştirip çıktı yola eee malum izinler bitti iş başı zamanıydı onun için.Sabaha kötü başladık, tuvaletini kaçırmıştı kahvaltı etmedi.Öğlen uyudu öğleden sonra yine tuvaletini yapmayı reddediyordu babaannesine dokun durmuyordu bile ne yiyor, ne içiyor nede tuvaletini yapıyordu.Bu durum üç gün devam etti. Dışarıya mı çıkarmadık oyunlar mı, oyuncaklar mı nafile ben bırak yatmayı, bırak her an ayakta onunla uğraşan bir savaşçıydım adeta.Daha çok yorulduğum gerildiğim üç günü ettik.Apar topar geldik yine eve sabah anneanne evinde kalkıp çişini yaptı, yemeğini yedi.Adeta şoktaydık.Tepkisini net koymuştu ortaya, evde benimle kalmak istiyordu öyle çok üstüme de yapışmıyordu sessizce odasında oynuyor, yemeğini yiyor hatta evde artık tuvaleti gelince lazımlığına yapıp döküp geliyordu bile. Korktuğumuz başımıza gelmiş İlkimnaz alışmamış tam tersi bizi uyarmıştı.

11903701_980276908691895_2218609055712020595_n

Bu yolda ailece savaşmalıydık.

Yattığı yerde emir komuta veren,yapılanı da beğenmeyen bir kişi oldum bu hafta.Eşim ev işi yemek uğraştı.Bu hafta artık “erken gel ne yiyeceğiz” sorularını sormaya utanır hale geldim.Çok şükür bin şükür böyle eşe.Tabi bunlarla da kalmadım sürekli kötü düşünüp ağlama nöbetlerim de ekstraydı.

Ayrıca doktor kontrolümüzde vardı.NTS ve ciğer geliştirici iğnemizi de olduk.

Doğuma kadar yatışa devam.

11822865_979149458804640_6781974819912722571_n

Resim konusunda geri dönüşler aldım maalesef yorgunum bu sancılar ve ağrılar beni yoruyor. Gözlerimin altı mosmor dudaklarım sarkık, çökmüş bir haldeyim. Resim koyup ta sizleri korkutmak istemiyorum. Bol bol kızımın resimlerini koyuyorum babasıyla mutlular geziyorlar, denize gidiyorlar…

Sizde yazın bana dertleşelim konuşalım…

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 26. Hafta

Standard

ANNESİNİZ VE HAMİLESİNİZ PEKİ HAYAT NASIL?(26.HAFTA)

11796260_970730996313153_1831708834558549963_n

Bazen aileler çocuklarından daha çok korkar.Bizim tuvalet eğitiminde olduğu gibi.Başta amacımız sadece denemeydi açıkçası İlkimnaz’ın bu kadar alışacağını düşünmemiştim.Hep korkmuştum ya yanlış zaman ya geri teperse diye.Tabi daha 26 aylık onunda çekincesi vardı.Ama kızım beklenenden fazlasını yaptı ve biz tuvalet eğitimini bir haftada tamamladık.

Bu işin tabi güzel kısmı.Hamileyim,kocaman karnımla her an al kucağına kaldır iki dakikada bir başında beklerken ağrısın belin, otur yere bu sefer kalkarken zorlan,sıcaklar desen oturduğum yerde terliyorum saniyede duştayım yada denizde…

Kimse işin bu tarafını görmüyor tabi.Tamam hamilesin eyvallah ama bir evin bir eşin birde kızın var hayat devam ediyor ve sen sırf hamilesin diye bunları ihmal edemezsin. İlkimnaz’ı kucağımda sokakta yürürken çok taşıyamıyorum ama her bana gelip al dediğinde alıyorum. Bu örneklerden sadece biri. İki gündür hava berbat sıcak İlkimnaz’ında düzeni kaydı ne uyku ne yemek ne mutluluk her şeye isyan eden bir bebe oldu çıktı tabi benimde sinirlerim gergin zaten sıcak.Hakkını yemem asla eşim her konuda destek bana isyan geldiği an İlkimnaz’ı alıp götürür o kucaklar tuvalete taşır yıkar boş ver bugünde tost yapalım der….En büyük destekçim.Bu sıcak günlerde yıllık izinde olması da süper akşamüstü pır denize koşuyoruz ailecek.Serinlemek herkese iyi geliyor.

Bu arada ülke karışık her gün şehit haberleri,ekonominin belirsiz gidişatı,kurulamayan koalisyon…Babamızı da izinden çağırdılar ben bütün gün ağladım durdum.Bin tane senaryo kurdum kafamda ki bunların hepsi ne yazık ki yaşanan olaylar.Asker eşi olarak her an korkuyla burun burunasın ve annesin çocukların için endişelisin. Bugünde birşey olmadı deyip ekranda gördüğün aileler için üzülüyorsun.Keyfimiz pek yok ne yazık ki bekliyoruz belirsizlikler içinde ülkede….

11745344_970220843030835_6359170934784672187_n

Normalde 37 olan ayaklarım o kadar şişti ki ne yazık ki 39-40 arası terlik giyiyorum. Bileklerimle beraber ayaklarım boğum boğum.Test sonuçlarında bir anormallik yok çok ayakta durmaktan ve ayaklarımı otururken yada yatarken yükseğe koymamaktan sebep.

Midem mi onun yanması zaten artık rutin olan bir şey az ve sık yemek ekşili asitli acılı yememeye çalışmak çok fazla öne eğilmemek ve rennie çözümü onunda.

Yanı sonuç olarak her şeyin nedeni ve çaresi var siz yeter ki yapmak için zaman yaratın.

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 24. Hafta

Standard

BİRKEN İKİ OLACAKSA (24.HAFTA)

11745600_963856250333961_1984016638535929927_n (1)

İlk defa bebeğinizle yalnız kaldığınız da  zamanı hatırlayın.Ne kadar da zorlu yollardı.Her biri birbirinden güzel özel anlar ayrıca.

Genç bir kızken sevdiğiniz insanla yuva kurdunuz.Beraber bir yaşam inşa ettiniz ilmek ilmek her gün emekle.Güldünüz,bağırdınız,ağladınız…

Neler yaşamadınız ki birlikte.Sonra bir bebek katıldı aranıza. Hayatınız yeniden başladı.Düzenler,planlar,hayaller,umutlar yeniden şekillendi onunla her şey yeni düzenini aldı.Ona göre  gezmeler,planlar,yemekler…

Şimdide yeni bir bebek katılacak ailemize mevcut düzenimize yeni bir düzen dört kişilik aile olacağız biz. İki buçuk yaşında kardeşiyle birlikte büyüyecek oğlum. Kızımda onunla büyüyecek neler öğrenecek neler paylaşacak…

Şimdi en eğlenceli rahat bölümü aslında doğmadan odası,kıyafetleri,oyuncakları hazırlamak.Ama en önemlisi doğduktan sonra başlıyor macera. Macera diyorum çünkü dinlediğim ve duyduğum hikayeler var.

Herkes için ayrı macera.Kızım için o sokakta bebek dediği sevdiği bebeklerden biri evde olacak annesini babasını hayatını paylaşacak bakalım o kadarda sevimli olabilecek mi? Benim için en zoru belkide. Açıkçası korkmuyor değilim biraz. Nasıl olacak nasıl davranacağım nasıl düzen kuracağım İlkimnaz’ı ya eksik bırakırsam ya yetemezsem….

Bu binlerce sorunun içindeyim aslında beynimde. Oğluma bakarken kızımı da arkada bırakmak istemiyorum. Onunda hayatına bir ablalık yükleyip ezilsin istemiyorum. En zoru da bu olsa gerek.

11241939_961704043882515_8689462386911040503_n

Daha doğmadan ayrım yapmamaya çalışıyorum. Kızımın ilk kıyafetlerini İnternetten almıştım. Duyduğum bir marka o zaman cinsiyetini öğrenmemiştik maviler,pembeler aldım. Oğlum içinde alıyorum yine internetten ama hep aklımda o marka var kızıma ilk onları aldım ya…

Şanslıyım ki aynı markayı buldum oğlum içinde aldım.İçimden derin bir ohh çektim. Ayrımcılık yapmamıştım işte.İlk sınavı vermiştim kendimce.

Kızıma almadığım yapmadığım hiçbir şeyi ona yapmamaya çalışıyorum.Şanslı bir bebek ki her şeyi var kızımdan çevremden sağ olsunlar çok masrafım olmadı büyük şeylerden İlkim’de kendi dolabından yatağından etmedik. Kızımla daha çok vakit geçirmeye çalışıyorum bu ara. Sık sık kucağıma alıyorum. Kardeşiyle sorun olmasın diye biberonu bırakmıştık iki ay önce şimdi sıra BENİM EN BÜYÜK KORKUMDA tuvalet eğitimi babamızın da yıllık izini dolayısıyla deneyeceğiz kardeşi gelmeden.

Bazıları bendekinin deli cesareti olduğunu söylüyor. Doğru azıcık çatlağım. Evet beni zor bir kış bekliyor biliyorum ama bunun sonrasında bir ömür kardeşiyle nice mutlu anları olacak ve ben onlara büyüdükçe küçükken yaptıklarını anlatıp beraber güleceğiz. İşte bunu düşününce rahatlıyorum. Anneler süpermenlerdir unutmayalım.

Öniz’in Gebelik Günlüğü 9. Hafta

Standard

“Öniz’in gebelik günlüğünde 9. haftaya geldik. Annemiz geçen hafta domuz gribine yakalanmış ve zor bir dönemden geçmiş ama ailesinin yardımıyla çabuk atlatmıştı. Şimdi annede bebekte gayet sağlıklı. Bakalım bu hafta neler olmuş…”

onizin gebelik gunlugu_9_2

İKİ AY’I DEVİRDİYSEK

9.haftayı bitirmenin haklı gururu içindeyim.Zor günlerden bugünlere geldim.Ne dramatik bir giriş oldu yaaa….

Geçen hafta beni esir alan domuz gribine teslim olup soluğu ana ocağında aldık. Orada da bir hafta kaldık.İnsanın anne babasının her an yanında ve destek olması ne büyük nimet.Babamla telefon konuşmamız sırasında ama domuz gribiyim ya size de geçerse demiştim oda hemen geliyorsunuz deyip telefonu kapatmıştı.Sabah düştük tabi yollara.Onlar ilkimnaz la ilgilenirken bende bol bol uyudum dinlendim.Bir haftanın sonunda doktor kontrolleri için eve döndük.

Önce grip beni terk etmiş mi diye kontrole gittik.Şükür ki kimseye bulaşmadan beni bırakmış.Benden daha iyisini bulmuş olmalı.Oda haklı 20 gün az değil. Ne ateşli günler yaşadık beraber bir bilseniz….

Sonrasında hem dokuzuncu hafta hemde kontrolümüz için doktorumuza gittik.

Öncelikle bu hafta anne ve bebekte olan değişimler gelişmelerden başlamak istiyorum.

Artık o bir embriyo değil fetus olarak adlandırılıyor.Artık neredeyse insan görüntüsünü yakaladı.Kafası kolları bacakları….Cinsiyeti de oluşuyor ancak daha öğrenmek için biraz daha vaktimiz var.

Bende mi neler oluyor? Hafif kasık ağrıları,duygusal değişimler bu haftalarda çok yoğun yaşanıyor.Bir bakmışınız komedi filminde yaşlar akıyor.Eşim hadi hadi ağla diye dalga geçiyor. Ne yapalım hamilelik hormonları.

Her şey normaldi.Ama suyum azalmıştı.Zaten bu hafta sürekli “müzisyenanne” hikayesini okuyup kafamda kurmuştum.Doktorum su der demez hemen başladı gözyaşlarım akmaya.Tabii ki korkulacak kadar değildi durum ama gribe bağlı olarak suyum azalmıştı.Bunun için doktorum biraz daha dinlenme ve su takviyesi önerdi.Bunun dışında her şey yolundaydı.Miniğim gayet iyiydi.

Anneyseniz eğer her zaman endişe, merak, korku sizi bırakmaz her konuda.Ama önemli olan bunları belli bir düzeyde tutabilmek benimde hastalığımla birlikte birkaç korkulu rüya gördüm.

İlkimnaz beni bu zamanda çok zorladı.Zaten sorun olan yemek iyice sıfıra indi.Sadece ölmeyecek kadar yedi bu hafta. Anneannede olması,benim hasta olmam bunu tetikledi.Eve geldiğimizde durum biraz daha düzeldi sayılır.

Şimdi bol bol su içme zamanı.Eşim evin her yerine notlar sürahiler,bardaklar bırakıyor.Durum ciddi ama yinede bir çok duruma göre buna da şükür diyoruz.

HAFTAYA GÖRÜŞMEK ÜZERE…

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 7. Hafta

Standard

onizin gebelik gunlugu_7

YATAK VE KLOZET ARASINDA MEKİK DOKUNULAN BİR HAFTA (7.HAFTA)

Merhaba bir haftayı daha geride bıraktık. Gelecek günlerin daha iyi geçmesini ümit ediyorum açıkcası. Bol uykulu kafamın yastıktan ayrılmadığı,her boşlukta uykuya daldığım bir haftaydı benim için. Allah’tan eşimin izni bitmediği için benim kendimi bilmeden, gözümü açamadığım uzun saatlerde o ayaktaydı. Davetler kaçırdım, telefonlar cevapsız kaldı, söz verdiğim ve unuttuğum planlarım oldu.

Gelelim midemin durumuna. Sormayın aa dostlar… Öncelikle bir hafta boyunca sadece bir gün falan karnım toktu. Bütün kokuları ayırt ediyorum ve bu benim midemi mahvediyor. Hiçbir şey yiyemiyorum. Midemin sakinleştiği anlarda iki lokma ancak yiyebiliyorum. Tabiki az sonra sonum tuvalet. Midemde bir şey olmadığı için başlıyorum öğürmeye. Kusmaktan daha beter.

Canımın çektiği bir şeyler olsa da yesem diyorum ama nerde… En sevdiğim şeylerden bile hoşlanmaz oldum.
Tabii ki ben bütün bunları yaşarken hayat devam ediyor. Benim bir kızım var. “Anneciğim midem bulanıyor bugün sende bir şeyler yeme” diyemeyiz. Sabah omlet öğlen çorba akşam yemek. Eşim konusunda şanslıyım. Öyle 4 çeşit yemek olsun ütüm olsun evim hergün bal dök yala olsun demedi hiçbir zaman. Ama zaten az ve zor yiyen bir kızım olduğu için yemek bizde şart. Midemin iyi olduğunu hissettiğim an evin bütün camlarını açıp burnuma kolonya sarıp başlıyorum yapmaya. Yedirirken de ağzımdan nefes alma konusunda gayet başarılı olmaya başladım .

Karnım şişmekte ne kadar daha iki ay olsada içimin dar olması ve ikinci hamilelik olduğu için biraz daha şişiyorum. Sanırım bu ayın sonunda hamile reyonu beni bekler.

Bu hafta çok şey düşünmeye başladım uykuya dalmadan yeni bebek, yeni düzen, kızım, eşim, ev, dekorasyon… Bu listeler planlar uzayıp gidiyor yapılacak o kadar çok şey varki… Hepsi yeni heyecan benim için. İki yılda bile o kadar çok şey değişiyor ki. Tecrübeyle sabit oyuncaklar, kıyafet seçimleri, araba falan bunların hepsi en azından fikrim var. Alıp kullanmadığımız birçok şey oldu en azından bunları bir kez daha almayacağım buda ikinci hamileliğin avantajı.

En önemli konulardan biri de bizim için kardeş fikrini ilkimnaz ‘a anlatmak. Bunun ne zaman, nasıl ve ne şekilde olacağı hakkında uzun araştırmalar yaptık. Dostlarımıza, bu konuda bilgisi olan tanıdıklara ve psıkolag a danıstık ve bize en uygun gelen kararı verdik. Bu haftanın sonunda ilkimnaz’a yavaştan babası ve ben konuşmaya anlatmaya başlayacağız ilerleyen zamanlarda onun tepkisiyle devam edeceğiz bu yola bakalım neler olacak…

537046_10151541345059255_1253059734_n

Öniz İşbilen

Öniz’in Gebelik Günlüğü 6. Hafta

Standard

onizin gebelik gunlugu

Daha önce size bir gebelik macerasına ortak olacağız demiş ve tanıtım yazısıyla giriş yapmıştık. Bugün gebeliğinin 6. haftasıyla tekrar sizlerleyiz. Bakalım annemizi neler bekliyor 🙂

YİNE, YENİDEN HAMİLELİK MACERAM

Merhaba tanışmamızdan sonra sıra geldi hamilelik serüvenimi sizlerle paylaşmaya…

6.HAFTA

Her hamilelik farklı olur derler ya işte bunu kendim tecrübe edeceğim. Öncelikle doktorumdan başlamak istiyorum, çünkü anneye düşen işin yarısı da doktora düşer. Doktorunuza güvenmeniz,inanmanız ve sevmeniz gerekir. İlerleyen zamanlarda sizin yol göstericiniz odur çünkü bu yolda. Benim doktorum BÜLENT TURGUT AY. Onunla tanışmam kızımın hamilelik zamanı yaklaşık 10 tane doktora gitmiş, memnun kalmamış,açıkçası hiçbiri içime sinmemişti. Kuzenimin vasıtasıyla randevu alıp muayeneye gittim. Konuştuk,tanıştık ve çıkınca “işte bu” dedim. Sorunsuz 9 ayı devirip sezaryenle kızıma kavuştum. Doktorum hamilelik ve doğum sonrası hep yanımdaydı hiçbir zaman ulaşamamışlığım olmadı, en kuşkulu, korkulu anlarımda sakince beni dinleyip anlattı.

Zaman geçmişti. Tekrar hamileydim. Aramaya başladım… Hastanesi değişmişti, randevu alıp gittik ilk gün ki gibi karşıladı beni. Benimle sevindi  yine.

Nelerden bahsettik peki? Başta benim mide bulantılarımdı konu bunun için bana tamamen bitkisel ve vitamin destekli Premesis Tablet önerdi. Kızımın hamileliğinde 5 ay kusmuş hamileliğim boyunca kilo almamış Emedur un bile etkisiz kaldığı bir hamilelik geçirmiştim. Ayrıca tecrübelerim sonucu beyaz leblebi,salatalık,tuzlu kraker,ayranın en azından biraz olsun midemi sakinleştirdiğini söyleyebilirim. Kan ve idrar testleri istedi. Az ve sık yemek yemeliydim. Canım ne istiyorsa yemeliydim zaten yediğim iki üç lokmayı geçmiyor. Sağolsun eşim her an “ne yemek istersin” diye peşimde dolaşıyor.

11034183_888128244573429_2264543052425495316_n

Ve artık miniğimi görmenin vakti gelmişti. Ekranda belirdiğinde doktorum yavaş yavaş büyütmeye başladığında benimde kalp atışlarım hızlanıyor, gözlerimi ekrandan ayıramıyordum. Kesemin durumuna,kanama riskine,gebeliğin tek yada çift olup olmadığına baktı. Bir yandan da bana anlatıyordu. Evet çok tanıdıktı bunlar ama benim içimdeki heyecan başkaydı.

Onun kalp atışlarını duymaya gelmişti sıra. Nefes alamıyordum heyecandan. Kulaklarım bir saniyesi kaçırmamak için çırpınıyordu. Onu görmüş kalp atışlarını duymuş,her şeyin normal olduğunu öğrenip derin bir nefes almıştım…

7. haftada görüşmek dileğiyle 🙂

Öniz İşbilen

Özlem’in Doğum Hikayesi

Standard

fb8eb965ef2435a7d0fae2ddab0834a8

Sevgili dostum Seval doğum hikayemi yazmam konusunda beni teşvik ettiğin için çok teşekkür ederim.

Merhaba yeryüzünün kanatsız melekleri anneler bizim kavuşma hikayemiz şöyle;

Çocukluğumdan bu yana etrafımda ki insanlar tarafından çocuklara olan aşırı ilgim ve sevgimle bilinirim.
Ve her genç kız gibi benimde hayallerimi süsleyen bir beyaz atlı prens modelim vardı. Fakat ben durumu biraz abartmış olabilirim. Uzun boylu olsun, esmer olsun, sesi güzel olsun bana şarkılar söylesin, biraz da mizacı sert olsun ki benim gibi şımarık’la başa çıkabilsin gibi. Ben bu hayallere dalmışken kader bir tesadüf sonucu karşıma eşimi çıkardı. Bu arada söylemeden geçemeyeceğim bu özelliklerin hepsine sahip ve biraz fazlasına, bence Allah’ın şanslı kullarındanım.

6 aylık bir flört ve 6 aylık bir nişanlılık döneminden sonra hayatlarımızı birleştirdik. Evlendikten sonra da çocuk için 3 yıl bekleyelim yok birbirimizi daha iyi tanıyalım kaygılarımız olmadı. Çünkü birbirimizi yeterince tanıyor ve güveniyorduk. Evliliğimizin ilk yılında hamile kaldım, ama çok büyük bir yanılgıya düşmüştüm. Hiç bir hamileliğimin sonunu göremiyor ve bebeğimizi kucağımıza alamıyorduk. Bunu unutmuşum hatırlamam uzun sürmedi 2.5 ay sonra ilk bebeğimi kaybetmiştim. İçimde kocaman yeri hiç bir şey ile doldurulamayacak bir boşluk ve alev alev yanan içim tarifsiz bir hüzün mutsuzluk. Bunun üzerinden 8 ay geçmişti ki tekrar hamile olduğumu öğrendim. Ama ne bitmez bir sekiz aydı. Her ay heyecanlı bir bekleyiş sonra hüsran hayal kırıklığı, gözyaşı, depresyon eşiğine gelmeler neyse ki sona ermişti ve tekrar hamileydim. Mutluluktan ağlamanın ne olduğunu yaşadığım ilk an. Hemen doktora tabi her şey güzel, bebek keseye tutunmuş düşük riski yok ama benim kulaklarım duymuyor doktoru çünkü, yaşanmış bir kaybım ve hala taze yaralarım var.

İlk 3 ay öylesine zordu ki; onu kaybetme korkusu, aş erme, her şey pis kokuyor, sürekli yorgunum ve uykum var üstelik hamile gibi de görünmüyorum. Hayalimdeki gebelik hiç böyle değildi. Fakat o 3 ayın sonunda birden mucize gibi kötü olan ne varsa bitti hamile gibi de görünüyordum daha ne isterdim ki. Doğuma yakın kontroller sıklaşmıştı ve kızım halâ doğum pozisyonu almamıştı üstelik suyu da azalıyordu ama benim içimde korku yoktu bugüne kadar gelmiştik ya.

Tam 38 haftalık olmuştu ve akşam üzeri kontrole gitmiştik muayene esnasında doktorumuzun yüzünde bir tedirginlik belirdi bende ilk defa o an korku hissettim yüreğimde. Suyunun ciddi anlamda azaldığını ve en geç yarın öğlen bebeği alması gerektiğini söyledi. Hayatımda ilk defa endişe, korku, heyecan, merak, mutluluk, sabırsızlık hepsini bir anda hissettim.Tahmininiz üzere o gece geçmek bilmedi sabaha uykusuz ama nasıl olduysa dinç uyandım. Aynı gezmeye gidiyor gibi çantamızı arabaya yerleştirdik ve hastaneye doğru yola çıktık. Hayalimdeki doğuma gidiş senaryosu bu değildi ben sancılar içinde bağırarak ağlayarak gideceğimi sanıyordum ama açık söylemek gerekirse buda fena değildi. Odamıza çıktık, ameliyathane hazırlanıyordu ve ben odadaydım. Çok yakın iki dostum geldi ben yatakta ameliyat önlüğü ile yatıyorum onlar doğumu kaçırdıklarını düşünmüşler, toplamda 8 kg almıştım evet haklılardı. Oradan bakınca doğum yapmış gibi görünüyordum.

Ameliyathaneye giderken çok karmaşık hisler yaşıyor insan bebeğine kavuşacak olmanın heyecanı ve mutluluğu ama aynı zaman da asansör kapısında bıraktıklarınızı bir daha görememek endişesi düşüyor insanın yüreğine. Eşim annelerim dostlarım halam birde yanımda olamayan ama kalplerinin benim için attığını hissettiğim babalarım ve görümcem. Bu arada doğumum epidural sezeryan ile gerçekleşti. Doğumun her anında bilinçliydim fakat hafif bir sersemlik vardı doktorumuzla sohbet halindeydim ve sonunda avuçlarının içinde işte kızınız dedi bir an çok korktum çünkü kolları bacakları kafası bir aradaydı susuz kaldığı için öyle toplanmış bir tür kendini koruma mekanizması gerçekleştirmiş. Korkma gayet sağlıklı sözünü duyduğum da benden mutlusu yoktu. Yine ameliyathanenin içinde muayenesi yapıldı, pudralandı ve yeşil bir örtüyle bana geldi. Öpüştük koklaştık dokunduk birbirimize mutluluktan ağlarken ebemize “bu benim mi” diye sorduğumu hatırlıyorum  “evet bu küçük kız senin” dedi. “Şimdi onu odanıza götürüyorum seni orada bekleyecek” dedi. “Hayır gitmesin yanımda kalsın” dedim inatla doktorumuz “ama burada üşür hem babası da onu bekliyor o da görsün” dedi gönülsüz de olsam mecbur kabul ettim.

Odaya çıktığımda eşimin gözlerinden sonra ilk gördüğüm şey beşikte yatan küçük yüzlü minik burunlu iri gözlü güzel bir bebekti hem de benimdi. Tebrikler ilk emzirme merasimi derken oda da onunla yalnız kaldığımda kucağımda o savunmasız haline bakarken anneme dönüp “sen beni nasıl sokağa çıkardın? nasıl okula gönderdin? ve beni nasıl evlendirdin?” diye sorduğumda canım benim sadece gülümsedi. Biliyorum zamanı geldiğinde bunların hepsini bende yapacağım ama onu kucağınıza aldığınız ilk an mümkün değil gibi görünüyor.

Şimdi kızımız Zeynep 20 aylık ve iki ay sonra o bir küçük abla olacak. Oğlum Hamza’nın da doğum hikayesini sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyarım.

Ve bir teşekkür hayatımın anlamı İbrahim’e;
Bu güne kadar bana gösterdiğin sevgi, saygı, ilgi, hoşgörü, merhamet ve desteğinden dolayı sana minnettarım. Eşin olarak ben ve evlatların sana sahip olduğumuz için çok şanslıyız iyi ki varsın sevgilim.

Özlem Ergenç