Öniz’in Gebelik Günlüğü 20. Hafta

Standard

IMG-20150618-WA0005

Beşinci ayın sonunda ki sürpriz (20.hafta)

Taşındım mı KOCAMAN BİR EVETTT… Yerleştim mi KOCAMAN BİR HAYIR…

Pazartesi sabahı mışıl mışıl uyurken 6.30’da çalan telefonla nakliye kapımızdaydı. Tabi ki büyüklerimiz dememiş boşuna “erken kalkan yol alır” diye. Erken gelmelerinin avantajıyla öğlen olmuştu ki biz eşyaları toplamış yola çıkmıştık bile.

Akşam üstü olduğunda kapı kapanıp nakliye gidince şöyle bir baktığımda etrafın halini ne siz sorun ne ben söyleyeyim. Eşim “hadi bırak yarın sabah gelip başlarız” demeseydi ben ne yapardım bilmiyorum. Anneme gittiğimde sandalye de uyuyordum. Bel ve bacak ağrımı sormayın bile. Evet, çocuklu ve hamileyseniz taşınmak zor ama İMKANSIZ DEĞİL. Sizin ki neyse de çocuğunuzun bütün uyku ve yemek düzeni bozulacak, sürekli ağlayan ve size yapışan bir çocuk olacak siz yorgunluktan perişan evde neyi nasıl yapacağım düşünceleriyle cebelleşeceksiniz. Beş kere mobilyaları evirip çevirip en uygun modeli düzeni bulmaya çalışacaksınız. Ama kaba yayıntınız gittiğinde yavaş yavaş yerleşmeye başlayacaksınız. Bizde de durum bu her gün biraz biraz yerleştiriyoruz.

Çarşamba günü evi işi bırakıp düştük yine doktor yollarına. Malum kontrol zamanı.

Bendeki şans kimsede yoktur doğru söylüyorum. Danışmaya gidip randevumu alırken görevli bana ne dedi dersiniz “randevunuz yarın” o an durdum “hayır bugün” hayır yarınlı birkaç cümle geçti aramızda en sonunda hanımefendi kimliğimi bir kenara koyup yarın olan randevuma neden bugün o kadar yolu çekip çocukla bugün geleyim sorusuna geldim ve aldım tabi ki randevumu.

Sıra bize gelip içeri girdiğimde rahatladım.

Rutin tansiyon ve kilo ölçümünden sonra ultrasona geldi sıra.

Başladı doktorum anlatmaya derken bak dedi “testisi ve pipisi” eşimde “evet evet gördüm” dedi ben şok şekilde bakıyorum.”Haftalarca beni doktora taşıyan günde üç defa ultrasona girip yine kendini göstermeyen miniğim her şeyini bana inat gösteriyordu. Emindik artık. Başlamalıydık mavilere.

Gayet detaylı bir ultrason muayenesinden sonra başladık sohbete beşinci ayın bitmesiyle mide yanmalarım başlamıştı. Doktorum az ve sık yemem gerektiğini öne doğru çok eğilmemem gerektiğini ve rennie önerdi bana yine. Meyve çok yemem gerektiğini günde 4 porsiyon ve 3 litre su içmem gerektiğini hatırlattı yine. Zaten meyveyle aram gayet iyi fazlasını yediğim söylenebilir. Ve bu ay demir hapına da başlıyorum.

Bir sonra ki kontrolümüz bir ay sonra. Gece 24:00’ dan sonra bir şey yememem gerektiğini ve sabah 8 ile 10 arası gelmem gerektiğini şeker yüklemesi yapılacağını söyledi. Ben bayan pimpirikli olarak hemen yakın zamanda Canan Karatay’ın şeker yüklemesiyle ilgili yorumlarını söyledim ama doktorum yapılacak diyorsa yapılacak.

Bu ay sürekli gördüğüm rüyamı da anlattım. İlki sezaryen olduğu için birden sancım ve suyum geliyor ben panik içinde sedyede çığlık çığlığa bağırarak ben sezaryen yaptım normal doğuramam diye bağırıyorum hastane koridorlarında rüyamda. Bunun olabileceğini bir hastasının başına geldiğini istersem öyle bir durumda normal doğum yapabileceğimi de o çok sık duyduğumuz dikişler patlar laflarının falan hikaye olduğunu anlattı bana uzun uzun. Sonrada bana yaklaşık doğum tarihimin 25 ekim olduğunu ama bu riske karşı 38 hafta bitiminde yani 15 ekimde sezaryenle alacağını anlattı. İnsanın doktoruna güvenmesi gerek en önemlisi bu bence. En saçma şeyleri bile paylaşmanız ve onun sizi dinleyip açıklayıp rahatlatması gerek. Ben bu yönden çok şanslıyım.

Bu haftalık şimdilik bu kadar haftaya görüşmek üzere…

Öniz İşbilen

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s